جعفر شهرى باف

20

طهران قديم ( فارسى )

از شقيقه . چهاردهم از پيشانى . پانزدهم از فرق و از شانزدهم كه بطريق مذكور از زيروروى شست پا شروع و به مچ و ساق و ران رسانيده مسير گذشته را تا پيشانى و سر دنبال بكند . و نيز بدترين ايام مجامعت ايضا از بدترين ايام مجامعت ، شبهاى سوم و چهارم و پنجم و سيزدهم و شانزدهم و بيست و يكم و بيست و چهارم و بيست و پنجم و بيست و ششم ماه و در قمر در عقرب ( قرار داشتن ماه در برج عقرب « 5 » ) و تحت الشعاع « 6 » و شب چهارشنبه بود كه بايد از آن اجتناب بشود و مخصوصا در شب‌هاى اول ماه و ميان ماه و آخر ماه كه به شوخى و مطايبه كه « كسى نبايد جماع كند و اگر كرده است بايد كنار بكشد ! » و مجامعت در اين شبها فرزند را ساقط و ديوانه و مصروع ميسازد و مبتلا به خوره و پيسى ( لك و پيس ) و امثال آن مىكند . همچنين از مكروهات بود جماع كردن با زن در ايام حيض كه ولدش دشمن اهلبيت رسول در ميآمد و جماع كردن با شتاب مانند ماكيان و سخن گفتن هنگام جماع كه مولود لال بهم مىرساند و نظر كردن به فرج زن كه فرزند كور از آن بهم مىرساند و همچنين جماع در خانه‌اى كه اطفال در آن خفته باشند و در خانه‌اى كه ديگران بيدار باشند و صداى سخن يا نفس ايشان استماع بكنند كه مولودشان زناكار و غيررستگار ميگردد . و نيز جماع از راه دبر زن يعنى راه پشت و بيرون ريختن منى موقع انزال كه

--> ( 5 ) . عقرب يكى از بروج دوازده‌گانه نجوم عربى است كه چون ماه در آن قرار گيرد هر كار در آن به اشكال و نحوست برخورد مىكند و در هر ماه بيست و چهار ساعت و كمتر و بيشتر قمر در عقرب واقع مىشود . ( 6 ) . بىرونق شدن اثر ماه .