جعفر شهرى باف
72
طهران قديم ( فارسى )
ميگذاشتند . خوانچهء اسفند نيز طبق مستطيلى بود طراحى شده ، از اشكال هندسى خانهبندى شده كه خانههاى آن را اسفندهاى رنگ كرده ريخته ، با اكليل و لاجورد زينت كرده وسطش را مبارك باد مينوشتند و طبق نان ، نان سنگكى در يك ذرع و زيادتر و گاهى تا يك ذرع و نيم قد كه هنر شاطرى در آن به كار ميرفت و وسط طبقى كاغذ زرورق دالبر كرده مانند طبق خوانچه پهن كرده ، دورش را جعفرى پاشيده ، چهار گوشهاش گل و گياه گذاشته ، رويش را با دارچين ، اين بيت مباركباد مينوشتند : مبارك باشد اين شادى * به حق مهدى الهادى و پشت سر آنها طبق رخت عروس شامل : انواع پيراهن ، يل ، شليته شلوار ، چادر سياه يا چادر نماز ، چارقد ، پيچه ، روبنده ، چاقچور يا جوراب ، كفش ، دمپائى ، اسباب بزك در جعبهء مجرى در زينت كامل كه رويش گل و نقل و ( پولك ) « 24 » ميپاشيدند و در عقب آنها ديگر طبقها و بمحض رسيدن سر طبقها به اول كوچهء عروس منقلهاى اسفند از خانهء آنها بيرون آمده به استقبال اسباب عقد ميرفت و بو و دود اسفند ، كندرهاى آنكه كوچه را پر كرده صداى صلوات پيشاپيش طبق كشها و جواب مردم و غلغله ، غوغا و ازدحام مردم محله را اشباع مينمود و به اين ترتيب طبقها وارد خانهى عروس شده ، طبق آئينه با انعام خاص كه بر سر همان انعام مدتى چانه بازارى بميان آمده صاحب خانه چيزى منظور كرده طبقكش پا از مبلغ مورد ادعا پائينتر نميگذاشت و مدتى اين گفت و شنيد طول ميكشيد زمين گذاشته شده ، طبقهاى ديگر پائين آمده ، شربتخورىهاى شربت و بشقابهاى شيرينى جلو طبقكشها ميآمد .
--> ( 24 ) . آبنبات پولكى .