بجز مسائل مذكور آداب و رسوم زير بود كه بايد تعليم و فراخاطر دختر ميگرديد . از جمله سنگينى ، سربزيرى ، كم‌حرفى ، حرف‌شنوى ، خوش‌خلقى ، دورى از جلفى و سبكى و خنده و حركات لغو بى جا ، سحرخيزى ، احترام به شوهر ، پدرشوهر ، مادرشوهر ، قوم شوهر ، اطاعت از بزرگترهاى خانه ، حجب و حيا و حجاب و محرم نامحرم شناختن ، بيصدائى ، شوهردوستى و اينكه شوهر را خداى روى زمين خود بداند . چشم پاكى و دست و دل پاكى ، بزرگداشت شوهر كه در غياب و حضورش بزرگ و معزز بدارد . حرف از خانه‌ى شوهر بيرون نبردن ، مخصوصا حرف رختخواب را كه در همانجا دفن بكند . صبر و شكيبائى ، بردبارى و قناعت ، بىتوقعى ، رازدارى ، سازگارى و اينكه اگر سنگ آسيا به سرش بچرخانند خيال ترك خانه‌ى شوهر نداشته باشد . روى و روگيرى ، نماز و روزه و طهارت و تقوا ، يكدلى و يكرنگى داشتن با شوهر و پسله پنهان نداشتن ، مال خود و مال او ندانستن ، يكى را دو تا كردن و اسراف و تبذير نداشتن ، دوست و يار و غار نگرفتن ، حفظ مال شوهر كردن ، در خانه‌دارى پس دست داشتن و روز مبادا را در نظر داشتن ، كه عملا و زبانا به آنان آموخته آماده‌شان ميساختند ، همان دخترانى كه با چادر آمده با كفن از خانه‌ى شوهر بيرون ميرفتند و زنانى كه چشمشان به‌صورت شوهر باز شده به‌صورت عزرائيل بسته ميگرديد و عمرى را با بد و خوب و زشت و زيبا و مهر و خشم شوهر ساخته ، فرزندان آورده ، دخترها شوهر داده ، پسرها زن داده ، خانم و خانم بزرگ شده با آرامش و رضايت خاطر زندگى كرده ، بازماندگان مفيد از خود به يادگار ميگذاشتند . بله‌بران پس از ديدن و پسنديدن و خواستگارى و قبول پسر و توافق ضمنى نوبت به ( بله‌بران ) ميرسيد و اين شبى بود كه بايد بزرگترهاى دو طرف در خانهء عروس