جعفر شهرى باف

45

طهران قديم ( فارسى )

( ثور ) يا ميزان يا حوت بوده باشد . پس طرف عصرى مقدارى نقل و نبات در كيسه ريخته در خانه عروسان را كوبيده با گفتن ( مهمون اومده بركت آورده ) و جواب ( باد اومده گل آورده ) ى صاحبخانه و ديگر تعارفات كه خوش آمدين ، صفا آوردين ، قدم به چشم و جواب واردين كه به خوشى شما ، خدا چشم شما رو نيگر داره ، وارد گرديده ، به بهترين اطاقها يعنى ، شاهنشين ، طالار ، اروسى « 5 » ، پنج‌درى ، هدايت شده با تعارفات مجدد : خوش آمدين ، صفا آوردين « اما نه چنان گرم و قوى كه خواستگار گمان رغبت بىاندازه به آنها ببرد » چادرهايشان را گرفته ، چادر خانه ( چادر نماز ) جلوشان گذارده ، هريك را مطابق سن و سال و اعتبار به جاى خود نشانيده ، با جواب خواستگارها به تعارف صاحبخانه كه ( نقل آورديم نبات ببريم ) كيسهء نقل به وسط مجلس گذارده شده غرض و مقصودشان معلوم ميگرديد و به صاحبخانه ابلاغ ميشد كه بايد دختر را براى ديدن احضار بكند . گفت و شنيدهاى ( خارج از دستور ) سلام احوال‌پرسى ، چاق سلامتى مانند ( حال شما خوبه ؟ دماغتون چاقه ؟ ) از رسوم متداول و امور اوليهء هر خواستگارى بود و پس از آن بود كه دختر با سينى شربت وارد شده ، سر به زير و شرمگين و زيرزبانى سلام ميكرد و شربت‌ها را جلو مهمانها گرفته ، يا گذارده بيرون ميشتافت ، كه همين اولين سنجش از دختر در ادب‌دانى ، ندانى او بود كه شربت را اول جلوى كه گرفته ، از كه شروع و به كه ختم كرده و در صورت سينى زمين گذاشتن و بعهدهء بزرگتر نهادن چگونه خم و راست شده پشت به مهمان كرده بىتوجه بوده يا رعايت داشته ، نداشته ، راه و روش پذيرائى را بلد

--> ( 5 ) . اروسى نام درهاى كشوىاى بود كه در ناودانىهاى دو طرف بطور عمود بالا و پائين ميشد . درهائى پركار با آلت چينىهاى ممتاز و شيشه‌هاى كوچك الوان كه طرح آن از روسيه آمده بود . براى بهترين اطاق‌هاى خانه .