جعفر شهرى باف

39

طهران قديم ( فارسى )

ماه ربيع الثانى ماه ربيع الثانى ، يا بقول اكثريت ربيع الآخر ماهى بود كه چون كلمهء آخر به دنبالش ميآمد ، باز كسب و كارها و عقد و عروسىها و خريد و فروش ، بيع و شراهاى بزرگ تعطيل ميگرديد ، از اين عقيده كه به خير و خوشى به آخر و انجام نميرسيد و چه بهتر كه ( روزهء شك‌دار ) نگرفته براى چند هفته تأخير در امور مهم عمرى دل خود را چركين ننمايند و براى ماه بعد يعنى ( جمادى الاول ) كه ماه ( اول ) دار و ميمون و مبارك بود بگذارند ، اما اشكالى هم چنان كه ماه‌هاى محرم و صفر داشتند بهم نميرساند ، از آنجا كه در اين ماه به روايتى امام عسگرى ( ع ) و به روايتى امام سجاد متولد شده يمن ولادت آنان نحوست و كراهت آن را تضعيف مينمود ! خواستگارى چنانچه ذكرش گذشت پس از دو ماه غم و ماتم و اشك و سوگوارى نوبت سرور و عيش و نشاط ميرسيد كه خواستگارىها شروع شده مزاوجت‌ها و عقد و عروسىها به راه ميافتاد و چه بهتر كه شرح چنان امور را از خواستگارى شروع بكنيم . در آن روزگار از آنجا كه هنوز ( كشف حجاب ) به عمل نيامده نسوان در