جعفر شهرى باف
24
طهران قديم ( فارسى )
و بركت و كثرت محصول ، هنگام كشتكار و بذرافشانى و نهالنشانى به زبان ميآوردند ! ديگر لعنهاى چند دور تسبيحى بود كه بعد از نمازها جهت حل مشكلات و رفع مهمات ميگفتند . همچنين براى اين امور و دفع دشمن سه مجسمه از گل بنام دشمنان شيعه ساخته در گنداب حمام يا مستراح ميانداختند و بسا افعال و اعمال مختلف ديگر كه هريك را علاج درد و رواى حاجتى ميدانستند ! زشتكارىهاى دور از هر منطقى كه اگر پيشوايانشان مانع نميشدند ، اما دينداران واقعى و شعورمندان دلسوز جهت جلوگيرى تنها راهى كه براى آن تشخيص داده بودند آنكه از طريق فهم خرافى خودشان وارد شده آن را ( آمد نيامد ) دارد بخوانند ، كه البته اگر در بعضى معتقدين به آن تا حدى تأثير ميگذاشت ، اما اثر كلى و جمعى نميتوانست داشته باشد كه ثواب آن به نيامدنش نيز چربيده ، مگر تخفيف بدهد ! نذر مقاربت ! از جمله نذور در اين مورد نيز يكى نذر جماع بود كه زن و مرد بر آن عقيده بسته در اين ايام رواج گرفته از جمله عبادتها ميآمد مانند مباشرتهاى فوق العاده كه به همين نيت انجام گرفته شبانهروز چندين بار لنگ و قطيفههاى زنها جلو اطاقشان آويخته ميگرديد و مباشرت مختلط مخصوصا در شب و روز دهم ( شب و روز عيد ) كه رواج كار زنان هر جائى و پسران خودفروش و برهكشان كار ( شهرنو ) ىها و تكپرانها و عزبخانهدارها و قبول خواستهى غير طبيعى مرد از طرف زن كه همه دورهء سال با آن مخالفت ميورزيد ، در اين نظر كه دشمن به مبال اندازد و رواج كار صيغه و صيغهروى بمخالفت با مخالفان آنكه اين كار را حرام دانسته است ، اگرچه بطور رايگان بوده باشد و اين همان ايام هم بود كه عدهاى به نوا رسيده ، از جمله طلاب بىزن و همسر كه صيغههاى بدون مزد و