6 - س - كسى را روز عيد قبل از حلق دستگير كرده‌اند وأو را به إيران فرستاده‌اند آيا رفقاى أو مىتوانند از أو نيابت كنند وبقيه اعمال را انجام دهند يا خير وچگونه از احرام خارج مىشود ؟ ج - بدون اين كه خودش نايب بگيرد نيابت صحيح نيست ، وبراي خارج شدن از احرام بايد به منى بيايد وحلق يا تقصير كند واعمال مترتبه را انجام دهد واگر نمىتواند برود در حمل خودش حلق يا تقصير نمايد وبنابر احتياط موهاى خود را به منى بفرستد ، وبايد براي اعمال مترتبه نايب بگيرد . 7 - س - افرادى كه هر سال به حج مىروند - از قبيل خدمه كاروانها - در محل خود از كسى نيابت قبول مىكنند ، ولى در ميقات بر اثر اشتغال زياد از نيابت غافل ومحرم مىشوند ، بعد كه متوجه شدند دو باره نيت نيابت مىكنند ، آيا حج نيابتى آنان درست است يا حج براي خودشان حساب مىشود ؟ ج - بايد عمره وحج را به همان نيت أول اتمام كنند ، واحرام دوم صحيح نيست مگر آن كه احرام أول باطل باشد ، مثل اين كه حج بر أو واجب نبوده ونيت حجة الاسلام كرده باشد . 8 - س - شخصي در ميقات براي خودش محرم مىشود وتلبيه مىگويد ، بعد به فكر مىافتد كه چون خودش حج واجب را در سالهاى گذشته بجا آورده ، براي پدر يا مادر يا يكى از خويشاوندان ديگرش حج تبرعى بجا آورد ، آيا مىشود با نيت عدول كند ، ويا دوباره به نيت شخص مورد نظر محرم شود يا خير ؟ ج - اگر به احرام صحيحي محرم شده ، نمىتواند نيت را عوض كند وبايد عملش را به همان نيتي كه در احرام داشته ، اتمام كند . 9 - س - نايبى در احرام عمره تمتع بعد از اين كه وارد مكة شد شك مىكند كه نيت نيابت كرده يا نه ، آيا بايد به ميقات بر گردد ومجددا به نيابت محرم شود ، يا أصلا حج براي خودش حساب مىشود وديگر نمىتواند نايب باشد ؟ ج - در نيت خطور لازم نيست ، اگر انگيزه أو در حال احرام نيابت بوده عمل را به نيابت انجام دهد ، واگر در داعى وانگيزه هم شك دارد بايد اعمال را به نيت اجمالي ( همان نيت در احرام ) اتمام كند ، ودر نيابت به آن اكتفا نمىشود .