ميدان پاقاپوق ميدان پاقاپوق به يك حساب چهارمين و به حساب ديگر ، كه ميدان مشق را هم داخل نمائيم پنجمين ، ميدان عمومى تهران محسوب مىگرديد ، حساب ميادين را بسته مطالب خود را دربارهء آنها بپايان مىبريم . اين ميدان كه نام اولش ( پاقاپق ) بود و بعدش به ( ميدان اعدام ) و آخرش به ( محمديه ) تغيير اسم داد ، ميدانى تقريبا در خارج شهر در جنوب غربى تهران ، انتهاى خيابان جليل آباد بود كه سابقا اعدام محكومين به مرگ ، در آن صورت مىگرفت . نام قاپق از آن به روى آن آمده بود كه در وسط آن ( محل فعلى حوض ) تپه‌يى از خاك قرار داشت كه بر بالاى آن ستون گرد كوتاهى از آجر ساخته بودند كه مجرمين را در پاى آن سر مىبريدند و با خراب شدن تدريجىاش كه جايش تختگاهى ديواردار ساخته شده بجاى ستون آجرى تير چوبى در آن كار گذاشته شد ، تا بعدها كه با پيدايى مشروطه و تمدن و قوانين جديد و آنكه سر بريدن علامت توحش و مايهء بىآبرويى مىگرديد ، دار و طناب جانشين آن گشته محلش نيز از آنجا به باغشاه و سپس به توپخانه تبديل گرفت تا امروزه كه پنهانى و دور از انظار انجام مىشود . سر بريدن قاعدهء اعدام در پاقاپق چنان بود كه محكوم از انبار ( زندان ) تحويل مير غضب