ميدان بهارستان يا نگارستان ديگر از ميدانهاى تهران ، ميدان بهارستان بود كه به صورت ميدانگاهى و نام نگارستان با ساختمان عمارت حوضخانهء فتحعليشاهى بوجود آمده « 1 » چندان قدمت و امر گفتنى نداشت جز آنكه قسمتهايى بر آن بعد از مشروطه يعنى زمان تبديل خانهء سپهسالار به مجلس شورا و قسمتى از آن در شهرسازى زمان رضا شاه اضافه شده هويت آن با اين جمله خلاصه مىشود كه ميدان مجلس يا ميدان بهارستان يا ميدان نگارستان يعنى ميدان شر و فساد و انقلاب و اختلاف و خونريزى و كشت و كشتار و بلوا و آشوب و طغيان ، كه تا بوجود آمد و از آن گذشته‌اى بخاطر مىآيد جز آن نبوده كه همواره در سياست‌بازيها ، دستهايى مردمى را در آن كشانده يا با آنتريك گردآورده شور و بلوا به راه انداخته : دولتيان با چوب و باتون و ته تفنگ و سرنيزه و گلولهء توپ و نارنجك به جان اجتماعيون مىافتادند و قلع و قمعشان كرده از حاصل آن ، خانواده‌هايى داغدار گشته‌اند ! بعنوان نمونه : جنگهاى خيابانى مشروطه مستبدى و توپ بستن مجلس از طرف محمد عليشاه و غوغاى جمهورى و در دوران محمد رضا شاه تا سال 1332 كودتاى بر عليه دكتر مصدق و چندى پس از آن ، خونريزىهاى در آن بطرفدارى

--> ( 1 ) . شمال اين ميدان ، عمارت نگارستان بود كه حد جنوبى آن به خود ميدان و حد شرقيش به خيابان نظاميه و حد شماليش به خيابان شنى يا هدايت و حد غربيش به خيابان صفى عليشاه مىرسيد ( ادارهء هنرهاى زيباى فعلى با ملحقات ) . از بناهاى زمان فتحعليشاه با حوضخانهء معروف آن كه سرسرهء اول در آن ساخته شده در حكومت رضا خان بدستور او برداشته شده بود .