جعفر شهرى باف
390
طهران قديم ( فارسى )
ميدان توپخانه - ميدان سپه ميدان توپخانه كه در زمان پهلوى با تأسيس لشكر اول در باغشاه ، نام ميدان سپه « 1 » گرفت ، در ابتدا ميدانى بود با ساختمانهايى دو طبقه در شمال و جنوب كه توپچىها و زنبورك « 2 » چىها در آن منزل داشتند ، به اين صورت كه در حجرههاى زيرين آن توپها و زنبوركها جا داده شده بود و در بالاخانههايش توپچىها و زنبوركچىهايشان سكونت داشتند و استقرار آنها در اين محل هم از آن جهت بود كه با نزديكىاش به اندرون شاهى ، در مواقع لزوم بتوانند به كمك بشتابند ، از آنجا كه گويا حدود و ثغور مملكت همان اندرون شاهى و ارك سلطنتى بوده ! تا بعد از قاجاريه كه ساختمانهاى آن خيابان و عمارت بلديه در شمال آن بنيان شد و هر قسمت آن صورت تازه به خود گرفت . همچنين با احداث ابنيهء جديد آن بود كه تغييراتى در صحن و فضاى آن نيز به عمل آمده ، درختهاى كهنش افتاده اصلههاى تازه كاشته شده چمنكارى گرديد و گل و سبزههاى جالب و باغچهبنديهاى زيبا جانشين و حوض وسطش كه مملو از لجن و كثافت و كرم و قورباغه بود ، تميز گرديده آب نو انداخته شد و عصرها دستهاى موزيك و به اصطلاح آن روز ( مزقانچى ) به گرد آن جمع شده مزقان
--> ( 1 ) . با تشكيل لشگر اول كه سپاه ناميده شد ، خيابان حسن آباد و ميدان توپخانه به اسم خيابان سپه و ميدان سپه نامگذارى شد . ( 2 ) . توپهاى سنگرى با دو چرخ كوچك به اندازه چرخ سه چرخهء بچه كه وسيلهء فتيله آتش مىشد و تا دويست سيصد قدم را نشانه مىگرفت ، كه اصابت گلولههايش بهدف كمتر ديده شده بود !