خيابان علاء الدوله يكى ديگر از خيابانهاى تهران ، خيابان علاء الدوله ( فردوسى حاليه ) بود كه از شمال غرب ميدان توپخانه گذشته به فيشر آباد مىرسيد و از متروكترين و خلوت‌ترين خيابانهايى بود كه شرق آن را خرابه‌ها و ديوارهاى چينه‌اى بىمصرف تشكيل داده « 1 » غرب آن را از پشت وزارت جنگ تا خيابان نادرى ، باغ علاء الدوله « 2 » گرفته بود و از زمانى شناخته شده در آن رفت و آمد برقرار گرديد كه در تهران نواى مشروطه‌خواهى برآمده سفارت‌هاى روس و انگليس به حمايت دولتيها و ملتيها برخاسته ديگهاى پلو در سفارت انگليس بر سر اجاقها رفت و بوى هل و گلاب و زعفران خورش‌هاى آنها شامه‌ها را نوازش داده مردم را به طرف خود كشانيد ! از خلوتى و پرت‌افتادگى اين خيابان همين بس كه گفته شود تنها مصرف آن اين بود كه آوازخوانهاى مبتدى محلات سنگلج و محله عربها ، آب نخود و شبنم نخود « 3 » خورده تمرين آوازهاى خود را شبها و سحرها در حاشيه‌هاى آن

--> ( 1 ) . حد غربى باغ لاله‌زار كه هر قسمت آن را متنفذى به تصرف آورده ديوار كشيده بود . ( 2 ) . باغى از شمال خيابان سوم اسفند تا نادرى . ( 3 ) . آب نخود خيسانده و شبنم برگ و بوته و دانهء نخود كه سحر از آن گرفته بخورند موجب باز شدن صدا و سينهء گرفته و تصفيهء صوت شناخته شده بود . دستور آن بود كه يك هفته نخود را در آب به‌خيسانند سپس مصرف كنند و به همين شيوه پستايى هفت روزه داشته باشند و يا دستمال تميز نمناكى كه بر ساقه و برگ و بوتهء نخود بمالند و شبنم آن را بدست آورند .