خيابان لاله‌زار ديگر از خيابان‌هاى معروف تهران ، خيابان لاله‌زار بود كه بىكاره‌ها طول آن را هشتصد قدم تعيين كرده بودند كه از ميدان توپخانه شروع شده به سه راه لاله‌زار « 1 » مىرسيد . اين خيابان از آنجا لاله‌زار نام گرفته بود كه قسمت شرق آن تا فيلخانه « 2 » و غرب آن يكسره تا خيابان علاء الدوله « 3 » باغ خالصه‌ى پر دار و درخت‌هاى مصفايى بوده كه لاله‌هاى خودرو در آن ميروئيده و با نرده‌هاى چوبىاش از جمله تفرجگاه‌ها به حساب مىآمده است ، تا پس از مراجعت ناصر الدين شاه از سفر اول فرنگ كه در آنجاها خيابان‌كشىهاى مرتب و ميدان‌هاى وسيع ديده بوده است خيابان مذكور ( لاله‌زار ) را از وسط آن گذرانده در صدد تشكيل شانزه ليزه‌اى « 4 » در پايتخت برميآمد و جهت اين كار حصار و نرده‌هاى آن خراب مىشود و درختهاى آن افتاده زير ديگهاى آشپزخانه‌ها ميرود و چون صورت نازيبا پيدا مىكند ، زمين‌هاى آن ميان اطرافيان او تقسيم مىشود كه قسمت قابل توجهى از آن هم نصيب ميرزا على اصغر خان « اتابك » شده ( پارك اتابك ) و بقيه با ساختمان و بىساختمان ميان وراث تصاحب‌كنندگان اوليه دست به دست ميگردد

--> ( 1 ) . آخر لاله‌زار به خيابان استانبول ختم مىگرديد و لاله‌زار نو آن قسمت از اين خيابان به طرف شمال است كه بعدا كشيده شده به شاهرضا پيوست . ( 2 ) . شمال خيابان اكباتان نرسيده به اداره تلفن ، باغ وحش سابق ، قسمتى از لاله‌زار ، واگن‌خانه بود . ( 3 ) . خيابان فردوسى . ( 4 ) . خيابانى معروف در پاريس .