جعفر شهرى باف

264

طهران قديم ( فارسى )

چاروادارها نبايد چهارپايان خود را پراكنده رها نمايند و بايد آنها را قطار كرده منظم و پشت سر هم به راه اندازند و براى راندن آنها نبايد از چوب و سيخانك و زنجير و امثال آن استفاده بكنند . بار هر الاغ از بيست و پنج من و بار هر قاطر از چهل من و بار شتر از شصت من نبايد تجاوز كند . اجتماعات خيابانى قدغن و بيش از دو نفر نبايد با هم گفتگو بكنند . ارباب قلم و مطبوعات بايد زبان و قلم خود را از هتاكى به اين و آن نگهدارى نمايند . معركه‌گيرى ، مارگيرى ، تلكه‌گيرى ، گدايى ، كلاشى ، رمالى ، دعانويسى و ولگردى ممنوع و عاملين آن در صورت مشاهده دستگير و مجازات مىشوند . آب خزينه‌هاى حمام‌ها بايد همه هفته تعويض شود و تخلف از آن موجب تعطيل حمام مىگردد ، همچنين آويختن لنگ حمام به در و ديوار و جرز بيرون حمام اكيدا ممنوع مىباشد و كوره‌هاى حمام‌ها بايد از بام به بالا دودكش داشته باشند . هيچيك از كارگران حمام نبايد بدون لباس كامل از حمام خارج شده بوسيله لنگ در كوچه و بازار قدم بگذارند . « 59 » كم‌فروشى و گرانفروشى همراه با جرايم و جزاهاى سنگين مىباشد . گارىها و چهارچرخه‌ها بايد در شب چراغ و درشكه‌ها بايد نمره و بوق و چراغ داشته باشند . حد اكثر مسافر درشكه سه نفر و ظرفيت گارى چهارچرخه اسبى يك خروار و نيم بار و ظرفيت چرخ‌دستى پنجاه من مىباشد . قصاب بايد روپوش سفيد به تن داشته در دكان خود را با سيم تورى پوشيده روى گوشتها را با پارچه‌ى سفيد بپوشاند . غير از قصاب و دواخانه بقيه كسبه بايد در دكاكين خود را رنگ سبز بكنند ،

--> ( 59 ) . رسم بود كه هنگام كار ، كارگران حمام لنگى به كمر و لنگى به روى شانه مىانداختند و به اين صورت از حمام بيرون مىآمدند .