كرده ، اول شب لامپ كم وات زده ، پس از دور شدن تحصيلدار لامپ پر وات مىبستند يا در ابتدا يكى دو شعله نشان داده بعد از رفتن او سه چهار لامپ روشن مىكردند و لئيم‌تر از اينها آنان كه دكان يا بساط خود را نزديك آمدن تحصيلدار تعطيل كرده پس از گذشتن او دوباره داير و از آن نيز شانه خالى مىكردند ! ديگر روشنايىها نور و روشنايى خانه‌ها و ديگر اماكن نيز بوسيلهء لامپا « 10 » هاى نمره سه و نمره پنج تا هفت و ده و پانزده و بيست و بيست و پنج و سى نمره كه با نور شمع اندازه‌گيرى شده بود ، در شكل‌هاى مختلف تأمين مىگرديد كه پرنورترين آنها ( لنتر ) هاى نمرهء سى بود كه در ركابى از سقف مىآويختند و حبابى از چينى يا بلور رنگ‌دار ، كه از زير ، لعاب سفيد خورده نور آن را به پايين مىفرستاد و از همين نوع كه بالاى پايه‌هايى ريختگى از چدن و مفرغ و برنز در اشكال زيبا سوار شده وسط اتاق قرار مىگرفت . ديگر چراغهاى لامپا مانند با سرپيچ‌هاى دو شعله و سه شعله كه آنها نيز بر پايه‌هاى با رفتن و بلور و چينى و فلز سوار مىشد و حباب‌هاى زيبا بر كلاهك سرپيچ آنها استوار مىگرديد و به كار زينت سربخارىها و طاقچه‌ها مىآمد و نور لطيف و روشنايى شاعرانه ميدادند و تا موقع خاموش شدن بوى بد نمىدادند و در خاموش شدن هم چنانچه پيش از اين در پاورقى آورده شده براى جلوگيرى از بو ، با پايين كشيدن شستىاى كه كنار سرپيچشان تعبيه شده بود با خفه شدن خاموش مىشدند . بعد از اينها پايه بلندهايى به اسم جار با پايه‌هاى مرمر در سرپيچهاى گردسوز نمره بيست و بيست و پنج با حبابهاى لب كنگره‌ى الوان بسيار زيبا كه وسط مجلس قرار داده ميشدند و جهت زينت دو طرف دوال « 11 » بخارى اتاق

--> ( 10 ) . چراغهاى نفت‌سوز تا ده شعله شمع را لامپا ميگفتند . ( 11 ) . لبهء بخارى .