جعفر شهرى باف

196

طهران قديم ( فارسى )

كه زياده بر اين را از كتاب نصاب صبيان مىتوان شناخت . مدارس جديد بر دو قسم بودند . دولتى ( مجانى ) و ملى ( پولى ) كه در دولتى شهريه و چيزى دريافت نمىشد و در پولى ، از ماهى يك قران براى كلاس ابتدايى و تا ماهى دو قران و نيم و سه قران جهت كلاسهاى پنجم و ششم شهريه مىگرفتند ، اضافه بر پول سوخت زمستان كه يك قران ، سى شاهى در هر اول زمستان براى تمام فصل سرما كه به مصرف ذغال سنگ و خاكه اره و هيزم و چوب سفيد مىرسيد . « 9 » مدارس كلا در خانه‌هايى استيجارى بود كه از ماهى دو ، سه ، تا پنج شش تومان اجاره شده بود ، بجز دو سه خانه كه به صورت خيريه ، يعنى بلا عوض در اختيار مدرسه گذاشته شده بود .

--> ( 9 ) . بخارىهائى از آهن سياه ورق كه با ذغال سنگ يا هيزم يا خاكه اره گرم ميشدند و در هر صورت بايد با چوب سفيد كه از تنهء درخت بيد يا تبريزى يا صنوبر بدست مىآمد و چوب‌هاى سست زود اشتعال بودند روشن مىشدند و براى دوام زيادتر ، ذغال سنگ و خاك اره را نم زده در بخارى مىريختند .