كه درخور توجه است . به‌طور فشرده به چند اقدام رژيمهاى كودتايى اشاره مىكنيم . 1 - تغيير تركيبات شغلى با در نظر داشتن اين‌كه افغانستان به حد كافى زمين مساعد كشت و زرع داشت و فقط به خاطر كمبود آب با مشكلاتى مواجه بود ، كودتاگران به جهت تحقق بخشيدن به آرمانشان و با مطرح كردن اصلاحات نادرست ارضى ، همان روابط گذشته را نيز به هم زدند ، يعنى براى هردهقان فقط 5 جريب زمين در نظر گرفتند ، درحالىكه آب وجود نداشت . با اين عمل ، بين زمين‌دار و دهقان بىزمين درگيرى ايجاد شد . البته با شروع قيامهاى مردمى عليه كودتا و همگانى شدن انقلاب ، نه تنها طرح دولت پياده نشد كه حتى استفاده از منابع تغذيه رفته‌رفته بر هم خورد . اينجا بود كه جوانان به جاى ابزار كشاورزى براى چندين سال تفنگ به دست گرفتند . در طى اين سالها بيشتر از پنج ميليون انسان اعم از دهقان ، كارگر و ساير اقشار ملت ، خانه و كاشانهء خود را از دست دادند و خود در كشورهاى همسايه و جهان آواره شدند . در داخل كشور هم جابه‌جايىهاى بزرگى رخ داد . 2 - تغيير عنعنات دولت تره‌كى با فرمان شماره هفت كه مهريهء زنان را 360 افغانى مقرّر كرد ، مسئلهء ازدواج را كاملا دگرگون كرد و باعث پريشانى خانواده‌ها شد . البته اوج‌گيرى انقلاب ، كمى از پريشانى مردم كاست . ولى بدبختى همچنان به نوع ديگرى ادامه داشت .