2 - كوچيها و قبايل آزاد سرحدى اين قشر از جامعه ، دايم در سفرند . آنها هركجا كه آب و علف بود ، رمه « 1 » را به آنجا مىبرند . چه بسا اين‌كه گاهى رمه‌هايشان را در كشتزارهاى مردم مىچرانند ؛ كه از اين بابت ، مردم هزاره‌جات دل پرخونى دارند . كوچيها از تمام امور كشورى برى الذمه‌اند . به عسكرى نمىروند و ماليات ندارند . قبايل آزاد سرحدى كه عموما در جنوب و شرق كشور زندگى مىكنند نيز از عسكرى و ماليات معاف‌اند و گاهى دولتها حتى به آنها معاش هم مىدهند . 3 - شهرنشينها و صنعت‌گران با در نظر داشتن اين‌كه وضعيت شهر و روستا در افغانستان چندان باهم تفاوت ندارد ، باز هم زندگى در شهر خصوصياتى دارد كه روستاها و كوهها ندارند . ازاين‌رو مردمان شهرى را به چند دسته تقسيم مىكنيم . الف - دولتيها . اين قشر از الف تا يا از بودجهء دولت تغذيه مىكنند كه از طريق ماليه از مردم به دست مىآيد . ب - سرمايه‌داران و مغازه‌داران بزرگ . اين دو قشر از زدوبندهاى تجارى و اقتصادى نان مىخورند . ج - دكان‌داران و دست‌فروش‌ها . اين دو طائفه از خريد و فروش اجناس زندگى مىكنند . د - كارگران بدبخت . اين قشر كه از زير چكك بيرون شده زير ناودان

--> ( 1 ) . رمه متشكل است از گوسفند ، شتر ، بز و حيوانات اهلى ديگر ، ولى بيشتر به جمع گوسفند و بز استعمال مىشود .