افغانستان با همهء منابع طبيعى و ذخاير معدنى كه به آن اشاره كرديم ، در اثر جور و ظلم و استثمار حكومتهاى غير مردمى و طرحهاى استعمارى ، پنجمين كشور عقب‌ماندهء جهان محسوب مىشود . تجارت داخلى و خارجى افغانستان در سال 1977 م ( 1356 ش ) بالغ بر 740 ميليون دالر مىشد . با تمام ضعفهاى اقتصادى كه بعدا در قالب اعداد و ارقام بيان خواهد شد ، مردم افغانستان به زعم خود گرسنه نيستند ، چون گرسنه وقتى بيشتر احساس گرسنگى مىكند كه سيرى را در كنار خود ببيند . ازاين‌رو در افغانستان امراض سوء تغذيه ، توبركلوز ، محرقه و . . . بيشتر مشاهده مىشود ولى امراض روانى ، افسردگى و سرطان چندان به چشم نمىخورد و حتى مردم افغانستان آن‌قدرها خودكشى نمىكنند ، زيرا هنوز سيستم اقتصادى ابتدايى رنگ نباخته است . ايمان به تقديرات الهى ، صبر و قناعت دواى بسيارى از بدبختيها شده است . در افغانستان عقب نگهداشته شده ، مردم خيلى كم پير مىشوند ، يعنى تعداد كسانى كه ركورد جوانى و ميان‌سالى را بشكنند ، زياد نيست . تقريبا