با سقوط جلال‌آباد تقريبا فرمول انتقال قدرت تكميل مىشد ، ولى جنگهايى در راه بود تا كابل سقوط كند . پس از سقوط جلال‌آباد ، سه پايگاه مهم آقاى حكمتيار كه مانع پيشروى طالبان به حساب مىرفت كنر و لغمان و سروبى بود . ولى اين پايگاهها نيز با توافق در اختيار طالبان گذاشته شد . نيروهاى آقاى حكمتيار به خاطر گمراه كردن تاجيكها ، تعدادى با طالبان رفته ، تعدادى به عقب فرار مىكردند تا آقاى مسعود را نسبت به خود مشكوك نكنند . تاجيكها و حاميان داخلى و خارجى آنها نظر به همان غرور كاذبى كه كارشناسان هواخواه ايجاد كرده بودند ، از تحليل اوضاع عاجز بودند . لذا هيچ‌كدام تصورى از شكست نداشتند ، بلكه هركدام از موفقيت و جلوگيرى از قدرت طالبان به كابل سخن مىگفتند كه ناگهان خبر سقوط كابل از راديوها پخش شد . شايد هر تحليل‌گرى از سقوط كابل برداشتى داشته باشد ، ولى نگارنده در آن لحظات اوليه كه خبر سقوط كابل را شنيدم ، براى خود اين‌طور نوشتم : « كابل سقوط كرد « ساعت نزديك به يك بامداد جمعه 6 ميزان 1375 ، راديو ايران در اخبار ساعت 12 خود گزارش داد كه نيروهاى طالبان از غرب ، جنوب و جنوب غرب و شرق وارد كابل مىشوند و نيروهاى دولت در حال فرار به سوى شمال كابل‌اند . احتمال مىرود كابل سقوط كرده باشد ، زيرا ساختمانهاى وزارت دفاع ، رياست جمهورى و مراكز ديگر دولتى به دست طالبان افتاده است . » به‌هرحال ، پيروزى افغانها و شكست تاجيكان هيچ‌كدام براى ما جاى خوشحالى ندارد . سقوط كابل بار ديگر سلطهء افغانها را در افغانستان نويد مىدهد و براى بار دوم حكومت تاجيكى به خاطر غرور اين قوم به نفع حكومت افغانى سرنگون مىشود تا سياست