روزنامهء رسالت در 22 / 1 / 1371 داغ‌تر از حد معمول به نشر رساند كه « بنابر اعلام پطروس غالى شوراى موقت قدرت را در افغانستان به دست گرفت . دبير كل سازمان ملل متحد ديروز جمعه 21 / 1 / 71 اعلام كرد يك شوراى موقت قدرت را در افغانستان در دست گرفته و ظاهرا به سلطهء سيزده‌سالهء حكومت دست‌نشاندهء شوروى سابق در افغانستان پايان داده شده است . » در آن وضعيت كه قدرت كابل هنوز در دست نجيب بود و سازمان ملل كيلومترها دور تر از كابل اسامى 15 نفر اعضاى شوراى موقت را بيرون داد كه اكثرا از وزراى دوران ظاهر شاه تشكيل شده بود ، يك بار ديگر در پايان ماجرا باز نام ظاهر شاه سر زبانها افتاد . اسامى اين 15 نفر از سوى خبرگزارى ايرنا فاش شد و تبصره‌هايى به دنبال آورد . روزنامه جمهورى اسلامى نوشت : « كارنامهء سياه رژيم نجيب بسته شد . » ديگران هم كم‌وبيش به اين عقيده رسيدند . همزمان با اين فعل و انفعالات سياسى در خارج افغانستان ، محاصرهء شهر كابل هم تنگ‌تر مىشد ، ولى در نحوهء تصرف كابل توافق نظر وجود نداشت . ديگران به جز آقاى حكمتيار ادامهء محاصره تا تسليم رژيم بدون خونريزى را پيشنهاد مىكردند ، ولى آقاى حكمتيار پشت‌سرهم تهديد مىكرد كه اگر رژيم به حزب وى تسليم نشود ، به كابل حمله خواهد كرد . اين اختلاف نظر ، جدّىترين مشكل مجاهدين در روزهاى آخر حكومت نجيب بود . خبر تصرف ميدان هوايى بگرام توسط نيروهاى شمال و ورود 600 تن از نيروهاى شمال به كابل براى حفاظت از ميدان هوايى آن ، به قضايا رنگ ديگرى داد . دولت كابل آماده‌باش كامل ارتش را اعلام كرد . اين طور فهميده مىشد كه بين ارتش و ديگران يك نوع توافق صورت گرفته است ، امّا در آن وضعيت درك قضيه مشكل‌تر از آن بود كه در بيرون