قوماندانهاى غير پشتون از حيرتان با مقاومت روبه‌رو شده ، شكست خورد . نجيب ابتدا جمعه اثك را از كار بر كنار مىكند ، ولى دوباره او را با اين سمت به ولايت بلخ مىفرستد و قضيه از همين‌جا كش پيدا مىكند . ظاهر قضيه اين‌طور نشان مىدهد كه پس از اين حادثه جنرال دوستم و سيد منصور نادرى جذب مجاهدين مىشوند . آقاى محقق از مسئولين حزب وحدت اسلامى افغانستان در اين رابطه مىگويد : « در پايانهء سال 70 بود [ كه ] از برادرانى كه در داخل قوتهاى مسلح بودند ، [ نامه‌هايى ] به ما رسيد : نامه‌اى از سيد حسام الدين حق‌بين قوماندان عمومى نيروهاى كيان ، كه در آن نوشته بود ما نظاميهايى كه اينجا هستيم و مسلح شده‌ايم و امروز از توان نظامى قوى در صفحات شمال برخورداريم . مىخواهيم با مجاهدين ، هماهنگ عليه دولت نجيب بجنگيم . و اين اولين‌بار بود كه ما نامه‌اى از برادران داخل اردو ، دريافت مىكرديم و آنها چنين احساساتى را از خود تبارز مىدادند . . . سرانجام نامه را به شوراى مركزى حزب وحدت اسلامى ( در باميان ) مخابره كرديم آنها . . . به ما هدايت دادند كه . . . شما با آنها داخل مذاكره شويد . . . تمام قوماندانها و رهبران جهادى و قوتهاى مسلح متحد شدند ، يك حركت وسيع ، مطمئن و عمومى را به وجود آوردند . . . مزار بدون خونريزى فتح شد و به حمد اللّه اين حركت چون برخاسته از ارادهء مردم ما بود خللى براى كسى وارد نشد . » « 1 » به‌هرحال ، پس از حادثهء حيرتان شهرهاى شمال يكى پس از ديگرى به محاصرهء مجاهدين درآمد و خبرگزاريها از پيشروى مجاهدين به سوى

--> ( 1 ) . فصل آزادى ، بخش دوم ، صص 119 - 117 .