تشكيل شوراى مشورتى ، آغاز اختلافات بعدى پس از امضاى توافقنامهء تهران بين آقايان مجددى و خليلى ، هيأتى از ائتلاف همراه با هيأت گروه‌هاى مقيم پاكستان ، تهران را به قصد اسلام‌آباد ترك كرد . قرار بر اين بود كه نمايندگان موردنظر از سوى شوراى ائتلاف در شوراى مشورتى به زودى پرواز كنند . امّا آنان هرگز پرواز نكردند ، يعنى با رفتن آقاى مجددى به پاكستان قضايا دگرگون شد . طرح و توافقنامهء امضاشدهء تهران از سوى برخى گروه‌هاى هفتگانه مورد قبول واقع نشد . اين كار برخوردهاى لفظى را بين رهبران پيشاور به وجود آورد كه نتيجهء آن به تعويق افتادن تشكيل شورا از زمان موعود به وقتى ديگر بود . خبرگزاريها گزارش دادند كه شوراى مشورتى كه قرار بود روز 21 و 22 دلو برگزار شود به تعويق افتاده است . سر اين موضوع جنجالهايى در پاكستان برپا شد و آقاى مجددى قهر كرد ، ولى سرانجام با مداخلهء كشورهاى ذىدخل در امور مهاجرين مقيم پيشاور ، گروه‌هاى هفتگانه بدون در نظر داشتن حقوق مليتهاى محروم و به‌خصوص شيعيان افغانستان ، سرانجام به تاريخ 4 / 12 / 1367 يعنى يك هفته بعد از خروج آخرين دسته از سربازان روسى از كشور - كه روز 27 دلو صورت گرفت - حكومت موقت خود را براساس رأى شوراى فرمايشى تشكيل دادند . آقاى مجددى قبل از اين‌كه به رياست برسد ، همواره بر تشكيل شورا و مصوبات آن اعتراض مىكرد و آن را غيراصولى و ناقص مىدانست و روى حقوق مليتها و خاصتا تشيع تكيه داشت ، ولى با دريافت عنوان رياست دولت موقت ، شوراى مشورتى و دولت موقت را قانونى و اصولى دانسته و ديگران را به اطاعت از دستورات به اصطلاح دولت دعوت