اظهارات نجيب و خيلى از اظهارنظرها پيرامون مسائل افغانستان به دنبال نظرات گورباچف كه روز شنبه 17 / 11 / 1366 انتشار يافت ، ابراز شد . حرف گورباچف روى اين محور مىچرخيد كه در صورت توافق و امضاى قراردادى كه بين پاكستان و رژيم كابل در كنفرانس غير مستقيم ژنو تا نيمه ماه مارس يعنى 25 حمل 1367 به وجود مىآمد ، خروج نيروها از افغانستان شروع خواهد شد . بدين‌سان انكشاف جديدى در مسايل بغرنج و سردرگم افغانستان صورت گرفت و پس از آن ، جهاد و مبارزهء ملت به تناسب تغيير جهت رهبران ، بيشتر در چارچوب ديپلماسى و مذاكرات پشت سر هم ادامه يافت ، نه براساس اصل هدف و شيوه‌هاى در پيش گرفته شده . احزاب مجاهد كه تا ديروز تمام افكارشان متوجه جهاد در راه خدا بود ، يكباره و حساب ناشده متوجه سياست و بازيهاى ديپلماسى شدند . حرف گورباچف و نجيب در آن شرايط كه هنوز شوروى زنده بود و دنيا تازه روى خط سازش همگانى گام مىنهاد ، عكس العملهاى گوناگونى به دنبال آورد . انتشار اين خبر با مسافرتهاى دوامدار آقاى كوردويز نمايندهء خاص سرمنشى ملل متحد به تهران ، اسلام‌آباد ، كابل ، ژنو و ساير پايتختهاى كشورهاى ذىدخل و يا ذىعلاقه در امور افغانستان همزمان بود و جالب اين‌كه خرج اين مسافرتهاى وقت‌تلف‌كن را ژاپن پرداخت مىكرد . مقارن اين احوال ، تقريبا تمامى وزراى خارجهء كشورهاى ذىدخل در امور افغانستان به رفت‌وآمدهاى سرگرم‌كننده مشغول بودند . هيأتهاى روسى ، امريكايى و ايرانى هركدام به‌طور جداگانه از پاكستان كه محل بردوباختهاى سياسى در مورد افغانستان شده بود ، ديدن كردند ؛