ديگران فراهم ساخت . لذا در سال 1368 حزب وحدت اسلامى افغانستان متشكل از گروههاى شيعى كشور ، پس از آزادسازى شهر باستانى باميان در اين شهر تشكيل شد . بدين‌ترتيب ، قدرتى در برابر قدرت كابل و پيشاور به وجود آمد ، هرچند ابراز نمىشد . امّا پشتونها نتوانستند اين وضع را تحمل كنند ، چرا كه گذشته از قدرت باميان ، شوراى نظّار و شوراى ساغر قبلا عرض اندام كرده بودند . چنين شد كه پشتونهاى كابل و پيشاور براى جلوگيرى از قدرت‌گيرى ديگران ، در اواخر سال 1368 طرح كودتايى با همكارى شهنواز تنى را ريختند . با شكست اين كودتا كوره‌راهى كه براى تفاهم وجود داشت به‌كلى مسدود شد . آقايان ربانى و مجددى تلاشهاى بىدريغى براى شركت دادن مليتهاى ديگر انجام دادند ، امّا سودى نداشت . كشاكش مجاهدين با داكتر نجيب زمينهء مانور او را فراهم كرد . او حزب دموكراتيك خلق را به حزب وطن و جمهورى دموكراتيك را به جمهورى افغانستان تغيير داد . برخى پستهاى دولت را به غير حزبىها داد ، از جمله خالق‌يار تاجيك را به صدارت رسانيد و ده‌ها ترفند ديگر . با اين‌كه نظام ماركسيستى در روسيه از هم پاشيد و جمهوريهاى زيادى استقلال يافتند ، دولت داكتر نجيب متزلزل باقى ماند . سازمان ملل اين‌بار طرح ديگرى ريخت به عنوان « طرح پنج ماده‌اى » و همه باور كردند كه سرانجام قضيه افغانستان از اين طريق قابل‌حل است . امّا با روشن شدن اختلافات درونى در دولت كابل ، دولت موقت پيشاور و قدرت‌يابى باميان و شوراى نظار ، زمزمهء تجزيهء افغانستان سر زبانها افتاد . از سويى حزب وحدت اسلامى افغانستان هم طرح انتخابات آزاد را كه تشكيل حكومت فدرال نيز جزو آن بود ، به سازمان ملل ارائه شده بود . براى اين كه بيشتر قضيه را بشكافيم ، كمى به گذشته برمىگرديم .