در جست‌وجوى هدفى بودم كه براى مردم افغانستان ، مخصوصا طبقات محروم و قشر جوان مملكت ما يك محيط مثبت و واقعى نشوونماى مادى و معنوى ميسر گردد و در آن همهء افراد وطن ما بدون تبعيض و امتياز در راه تعالى و عمران وطن خود سهم گرفته احساس مسئوليت نمايند . مدتها سپرى شد و مساعى زياد به عمل آمد تا عواملى كه نظر به تجارب به شكلهاى مختلف مانع رسيدن به چنين هدفى مىشد تدريجا از بين برداريم و مخصوصا در مملكت امنيت قابل‌اعتبارى قائم سازيم كه تحول مثبت اقتصادى و اجتماعى را به صورت سالم اجازه دهد ، به نسل جوان احساس [ مصونيت ] بخشد و از نشو و نماى خرافى و ارتجاعى جلوگيرى كند . . . » « 1 » بعدها همين كلمات قشر جوان ، طبقات محروم ، ارتجاع و ارتجاعى ، تبعيض و امتيازطلبى نقل مجلس روشنفكران و تحصيل‌كردگان شد و داوود خان به عنوان اولين رئيس جمهور افغانستان در كشور و جهان شناخته شد . در اين كودتا طبق اسناد منتشر شده تا امروز ، بيشتر پرچميها با داوود خان همكارى داشتند و روى اين حسن‌نيت و همكارى ، داوود خان نيز پنج تن از پرچميها را در وزارتهايى چون زراعت ، معارف داخله ، سرحدات و حتى معاون صدارت شامل كرد . بعدها با شكرآب شدن روابطش با روسيه و يا پرچميها ، تعدادى از اين افراد را از كار بر كنار كرد . كابينهء داوود خان مثل خيلى از كابينه‌هاى كودتاچيان شكل عجيبى به خود گرفته بود .

--> ( 1 ) . افغانستان سرزمين آريا ، مولف : محمد ناصر كمال ، متمم : احمد وليد پژمان ، چاپ پيشاور ، 1377 ش ، ص 252 .