گذاشته و كارى به آنها نداشت . با اين‌كه قانون احزاب از توشيح پادشاه بازمانده بود ، احزاب فعاليت خود را انجام مىدادند و نشرياتى چون پرچم و شعلهء جاويد به نشر افكار ماركسيستى مشغول بودند . اعتمادى با احزاب دست چپى از راه مدارا وارد مىشد و بر خلاف آن ، با جريانات اسلامى نوبنياد به شدت هرچه تمام‌تر برخورد مىكرد . همين كار باعث شد كه نشريات چپى و خاصتا جريدهء پرچم به مقدّسات مردم مسلمان توهين كنند و ملّاها به عنوان اعتراض در مسجد پل خشتى تحصن كنند . ولى اين تحصن با قهر و غلبه شكسته شد و تحصن‌كنندگان در گوشه و كنار كشور و حتى خارج از آن تبعيد شدند . دوران صدارت اعتمادى در داخل با درگيرى و كشاكش احزاب و جريانات سياسى نوظهور سپرى شد و در خارج ، دورهء اوج پيشروى روسها در سياست ، ارتش و اقتصاد افغانستان بود . در اين عصر كاسگين صدراعظم روسيه به افغانستان مىآيد و از اعتمادى نيز مثل صدر اعظم‌هاى گذشته دعوت مىكند تا به مسكو سفر كند ، چنان‌كه وى و حتى خود ظاهر خان و ملكه به سفرهاى سياحتى كنار درياى سياه مبادرت ورزيدند . اعضاى كابينهء اول اعتمادى 1 - معاون اول صدارت : على احمد پوپل 2 - معاون دوم صدارت : عبد اللّه يفتلى 3 - وزير دفاع : جنرال خان محمد 4 - وزير خارجه : نور احمد اعتمادى 5 - وزير داخله : دكتور محمد عمر وردك 6 - وزير ماليه : محمد انور ضيايى