است . يكى ديگر از نويسندگان دربارهء داوود خان مىنويسد : « گرايشهاى قوم‌گرايى و برتريت‌جويى به داوود خان اجازه مىداد تا احساسات قومى مردم نوار مرزى پاكستان را تحريك نموده و آنها را در راه جدايى از پاكستان و جذب‌شان به سوى افغانستان كه افغانها را به يك اكثريت قاطع برسانند ، تلاش مىورزيد . اينجا بود كه پول و اسلحه در اختيار بلوائيان نوار مرزى قرار مىداد تا اوضاع را در پاكستان مغشوش سازند . مقامات پاكستان با كشف شبكه‌اى از بلوائيان در آن‌زمان ادعا نموده‌اند كه تنها يك نفر از سران قبائل به نام پاچاگل معادل 170 ميليون افغانى اسلحه و مهمات و ساير اشياء مثل ساعت و راديو و امثال آن از جانب افغانستان در بين مردم سرحد به مقصد تحريك عليه پاكستان توزيع كرده است . » « 1 » شايد ادعاى دولت پاكستان اغراق‌آميز باشد ، امّا اين واقعيت داشت كه از سوى دولت كابل چنين مداخلاتى در امور داخلى پاكستان صورت مىگرفت . علاوه بر حمايت و جانبدارى داوود خان از افغانهاى پاكستان ، در خود كشور هم حمايت او از افغانهاى جنوب كاملا روشن بود . به‌طور مثال با راه‌اندازى پروژهء هلمند و ارغنداب و يا پروژهء ننگرهار اهداف خود را از تقويت بنيهء اقتصادى كشور روشن ساخت ، زيرا براى آباد كردن يك جريب زمين در هلمند 20000 افغانى و در ننگرهار 40000 افغانى به مصرف رسانيد ؛ درحالىكه با همين پول در سمت شمال و غرب كشور هشت جريب زمين آباد شده و زير آب قرار مىگرفت و يا خريده مىشد ، چه رسد به اين‌كه طرحى روى دست گرفته مىشد كه در

--> ( 1 ) . افغانستان سرزمين محرومان . دسايس و جنايات روس هم مطلبى در اين‌باره دارد ، ص 94 .