وى كنند حسد برند يعنى مبتديان فهم علم « 25 » شيخ را ندارند و علم شيخ بر ايشان مشتبه شود . اسمعيل جرجانى « 26 » در شأن شيخ كبير گفته كه اين شيخى است كه از وى نيكوئى خلق به من ميرسد و بدرستيكه اين شيخ در راه و روش شيخان رفته است « 27 » و خوى ايشان « 28 » گرفته و طريقه ايشان را يكسو نهاده « 29 » و او را علمها و حكمتهاست كه سطرى از آن در كتاب تأليفى « 30 » است و مسئله از آن « 31 » در ديوان‌ها تمثيلى « 32 » تا علمها بسبب آن مسائل تأليف و افتخار بدانش ميكنند و شاد ميگردند « 33 » حافظ ابو نعيم « 34 » در ذكر شيخ كبير ميگويد كه شيخ وقت است هم علم و هم حال دارد . و شيخ ابو عبد الله سلمى « 35 » در كتاب تاريخ الصوفيه كه خود نوشته آورده است كه امروز شيخ مشايخ و تاريخ زمان از بهر قوم خود باقى نيست الا شيخ كبير

--> ( 25 ) - مد : فهم و علم . ( 26 ) - يعنى ابو بكر احمد بن ابراهيم بن اسمعيل بن العباس الاسمعيلى الجرجانى از مشاهير فقها و محدثين و رئيس شافعيه جرجان در سنه 371 وفات يافت و از اولاد و احفاد او جمع كثيرى از علما و فضلا در ناحيه جرجان برخاسته‌اند و رياست شافعيه آن ناحيه مدتها در خاندان ايشان بوده است ( نقل از حواشى شد الازار ) . ( 27 ) - مد : پيران رفته است . ( 28 ) - جها : ايشان . ( 29 ) - مد : كرده است . ( 30 ) - جها : تأليف . ( 31 ) - جما : آنها . ( 32 ) - جها : تمشيت است . ( 33 ) - عبارات شد الازار چنين است : و قال ابو بكر الاسمعيلى الجرجانى فيه ذاك شيخ يبلغنى عنه حسن سمت قد سلك منهج الشيوخ و احتذى حذوهم و استطرق طريقهم له علوم و حكم قد سطرها فى دواوينه و الفها فى كتبه يفرح بمثله و يفتخر بعلمه . ( 34 ) - يعنى ابو نعيم احمد بن عبد الله بن احمد بن الاصفهانى صاحب كتاب معروف حلية الاولياء و تاريخ اصفهان كه هر دو بطبع رسيده است وفات وى در سنه 430 بوده در اصفهان . نعيم در كنيه او بضبط علامه حلى در خلاصه و رجال استرابادى و رجال ابو على بضم نون است به صيغه تصغير ( علامه قزوينى ) . ( 35 ) - يعنى ابو عبد الرحمن محمد بن الحسين بن محمد بن موسى نيشابورى سلمى ( بضم سين و فتح لام ) از مشاهير علما و صوفيه و متوفى در سنه 412 در نيشابور وى صاحب كتاب معروف طبقات الصوفيه است كه اساس نفحات الانس جامى است ( از حواشى شد الازار ) .