و سجود مطلق رفعت درجات كاملان بمثوبات درجه طالبان محصل سازاد . مؤلف كتاب روح الله روحه ميگويد وقت آنست كه شروع در مقصود كنيم باشد كه آخر اوقات ما بهتر از اول باشد « 256 » . بدانك چون مزارات بسيار است « 257 » در محلها و راهها دور است و بيك دفعه گشتن به همه متعذر است « 258 » مزارات بعدد ايام هفته تقسيم كرديم « 259 » تا آسان باشد بر زيارت‌كننده پس اگر تواند در يك روز به همه بگردد و زيارت كند و اگر خواهد بر عدد هر قسمتى « 260 » هر روز يك نوبتى كه در طلب آن باشد « 261 » برود و دريابد و اگر خواهد در هر شب جمعه يا صباح شنبه « 262 » بر نوبتى از آن قيام نمايد . مترجم كتاب عفى الله عنه ميگويد اگر ابتداء زيارت از شب جمعه كند « 263 » يعنى روز پنجشنبه در قصد رؤيت باشد كه معنى زيارت است و در اين قصد زيارت كعبه مقصود محب و محبوب كند . مثل : زيرا كه گفته‌اند هركس به خانه كسى ميرود كه بيشتر صاحب‌خانه را بشناسد و قصد رؤيت كه معنى زيارت است بسيار معانى « 264 » دارد . اما در اين محل مقصود « 265 » صورت رفتار است كه عين عمل عالم است در شريعت و طريقت . باشد كه بتوفيق حق جل و علا به انتهاء سير « 266 » و سلوك مطلق برسد كه حقيقت عبارت از آنست پس سالك قصد رؤيت اگر « 267 » در روز پنجشنبه عزم زيارت كند و تمام روز در سلوك آن باشد و در شب جمعه متوجه زيارت گردد و در روز جمعه و صباح شنبه مقصود

--> ( 256 ) - تا اينجا بيشتر از نسخه مد استفاده شد زيرا نسخه جها فاقد بيشتر صفحات بود . ( 257 ) - جها : بدانكه مزارات بسيار است . ( 258 ) - جها : رفتن بهم متعذر است . ( 259 ) - جها : كردم . ( 260 ) - مد : قسمى . ( 261 ) - جها : هر روز يك نوبت در طلب آن باشد . ( 262 ) - جها : يا در صباح شنبه . ( 263 ) - جها : كنيد . ( 264 ) - جها : معنى . ( 265 ) - جها : مقصود . ( 266 ) - جها : علا به اينها از سير . ( 267 ) - جها : پس اگر سالك قصد رؤيت اگر .