أبو القاسم جنيد الشيرازي ( مترجم : عيسى بن جنيد الشيرازي )

58

شد الإزار في حط الأوزار عن زوار المزار ( مزارات شيراز ) ( ملتمس الأحباء ) ( تذكره هزار مزار ) ( فارسى )

قبر بيرون كرد و دست‌بوس كرد و معاهد وى شد « 213 » . حكايت : روايت مىكند صاحب مقابر بغداد « 214 » باسناد خود از ابو الحسين « 215 » بن سمعون « 216 » واعظ كه او گفت من جوان بودم شبى بر سر قبر احمد بگذشتم در نيمه شعبان و ميخواستم كه آن شب زنده دارم پس ابتدا كردم از سوره البقره و بخواندم تا اين آيه كه در سوره هود است فمنهم شقى و سعيد پس فراموش كردم باقى سوره و ميخواندم و باز مكرر ميكردم كه ناگاه شنيدم كه گويندهء ميگفت و كسى صورتا نميديدم و مىشنيدم كه ميگفت يا ابو الحسين « 217 » چند مكرر كنى به حق خداى كه در ميان ما هيچ بدبخت نيست و الله كه در ميان ما هيچ بدبخت نيست دو نوبت اين سخن مكرر كرد مؤلف كتاب روح الله روحه ميگويد به من رسيده است

--> ( 213 ) - نظر باينكه در ترجمه حكايت براى مترجم اشتباهى رخ داده است عين عبارات شد الازار براى رفع اشتباه نقل مىشود : قال الشيخ اليافعى رحمة الله عليه اخبرنى الثقات ان الشيخين الكبيرين العارفين بالله امامى شيوخ اليمن فى وقتهما محمد بن ابى بكر الحكمى و ابا الغيث ابن جميل اليمنى رحمة الله عليهما جاءهما بعض الفقراء بعد موتها للصحبه و الاراده فخرج الشيخ محمد من قبره و صحب ذلك الفقير و اخذ عليه العهد و اخرج الشيخ ابو الغيث يده من قبره و صافحه و عاقده ( صفحه 22 شد الازار ) . ( 214 ) - باحتمال بسيار قوى اين كتاب كه مؤلف در اين مقدمه مكرر از آن نقل كرده عبارتست از كتاب ( المقابر المشهوره و المشاهد المزوره ) تأليف على بن انجب بغدادى معروف بابن الساعى مورخ مشهور قرن هفتم و متوفى در سنه 674 كه حاجى خليفه در كشف الظنون بدان اشاره كرده ( نقل باختصار از حواشى شد الازار ) . ( 215 ) - مد : ابو الحسن ( با توجه بمتن شد الازار تصحيح گرديد ) . ( 216 ) - مد : شمعون . يعنى محمد بن احمد بن اسمعيل ابو الحسين واعظ معروف بابن سمعون از مشايخ مشهور بغداد و متوفى در سنه 387 ( رجوع شود براى شرح احوال او بتاريخ بغداد ج 1 ص 274 - 277 و ابن خلكان ج 2 ص 67 - 68 و تاريخ يافعى ج 4 ص 432 - 435 و نفحات ص 260 - 261 - سمعون بضبط صريح ابن خلكان بسين مهمله است و بتصريح خطيب در تاريخ بغداد اين كلمه مبدل و مغير كلمه اسمعيل است كه نام جد صاحب ترجمه است و او خود يعنى جد او اين كار را كرده است . در هر سه نسخه شد الازار و تاريخ يافعى اين كلمه ( شمعون ) با شين معجمه مسطور است و آن غلط فاحش و تصحيف قبيح است از نساخ جاهل كه يك اسم اسلامى را بيك اسم يهودى من حيث لا يشعر تحريف كرده‌اند ( نقل از حواشى شد الازار ) . ( 217 ) - مد : ما حسين ! ؟