كنيد از مالك پرسيدند او گفت مگر غاسله قذف وى كرده است بسخنى صورت واقعه بازگفتند پس مالك به حد قذف كرد بهشتاد تازيانه بعد از آن هفتاد و نه تازيانه بزدند و هنوز دست غاسله بر ران ميت چسبيده بود تا حد تمام كردند كه هشتاد تازيانه تمام زدند دست از ران ميت باز شد و حكايت كرده‌اند كه بعضى از غسالان در غسل بعضى از صالحان اهمال ميكرد و آداب و سنن آن نيكو نميگزارد پس ميت لطمه محكم بر وى زد و گفت كار خود نيكو بكن كه فرستادگان حق تعالى منتظر من‌اند . حكايت : ميگويند كه يكى از اوليا را در حالت غسل چون غاسل وضوى وى ميساخت خلال ريش فرو گذاشت آن ولى دست غاسل بگرفت و بدست وى خلال ريش خود كرد . مؤلف كتاب رفع الله درجته ميگويد مردى صالح در جمعه و جماعت بصحبت ما بود چند مدت و پس از مرگ ديدم كه تمام انگشتها گرفته بود الا انگشت شهادت هرچند خواستيم كه باز كنيم نتوانستيم و مصدق اين خبر آنست كه در حين غسل شبلى رحمت الله عليه همچنين يافته‌اند كه انگشت تمام گرفته بود الا انگشت شهادت پس ميخواستند كه انگشت سبابه وى باز كنند ميسر نشد و هاتفى آواز داد كه اين عقديست كه بمحبت ما گرفته است هيچكس باز نكند مگر قدرت ما . مترجم ميگويد محمد حسين خباز گفت در شهر ايج شنيدم كه يكى از مجذوبان در مغسل چون غسال او را بر تخت خوابانيد و جامه از وى بيرون كرد تا او را بشويد اين مجذوب شاخى نرگس داشت در حال بدست غاسل داد و عادت اين مجذوب آن بود كه هرگاه كه در مسجد درآمدى به صورت ديوانگان بود و بايستادى و چندين ركعت نماز بگزاردى . حكايت : يافعى روايت كرد از بعضى از اوليا كه گفت غسل

--> - متولد شده و در سنه 179 يا 178 وفات يافته ( ابن خلكان و غيره ) و عبد الملك مروان در سال 86 وفات نموده پس على اى تقدير تولد مالك بن انس چهار الى نه سال بعد از وفات عبد الملك بن مروان بوده است و بنابراين صحت اين حكايت تاريخا از محالات است و لابد ناقل اين حكايت يا عبد الملك بن مروان را با يكى ديگر از خلفاء بعد از او اشتباه كرده يا مالك بن انس را با يكى از علماء مقدم بر او ( نقل از شد الازار ) .