نميباشد از براى فضل جمعه است . . . « 176 » كند كه عذاب بندهء مؤمن موبد نميباشد . نقل . غزالى روايت كرده از مردى از آل عاصم جحدرى كه گفت عاصم جحدرى در خواب ديدم پس از موت او به دو سال پس گفتم اى « 177 » تو مردهء گفت بلى « 178 » گفتم چگونهء گفت و الله كه در بستانى از بستانهاى بهشت و جماعتى از اصحاب من در بهشت‌اند با من و هر شب جمعه و در صباح جمعه مىآئيم بنزديك بكر بن عبد الله المزنى « 179 » و مىبينيم چيزهاى شما گفتم اى « 180 » بجسمها مىآئيد يا بروحها گفت هيهات جسمها ريزيده شد اما بروحها همديگر را مىبينيم گفتم اى « 181 » شما را خبر از زيارت ما هست گفت ميدانيم و علم زيارت كردن شما داريم در شب جمعه و روز جمعه همه و روز شنبه تا وقت برآمدن آفتاب گفتم چگونه است كه در روزهاى ديگر چنين نيست گفت از براى فضل جمعه و روايت مىكند صاحب كتاب مقابر باسناد خود از قطيعى « 182 » كه گفت مادر فرزند خود بعد از موت او در خواب ديدم گفتم بچه چيزى رسيدى گفت با همه خير رسيدم بدانكه در هر شب جمعه فرو ميآيد بر احمد رحمتى كه ما را بهره ميرسد و حال آنكه او را در مقبره احمد

--> ( 176 ) - در نسخه مد كه تنها نسخه مرجع است ( زيرا نسخه جها فاقد صفحهء است كه اين عبارت در آن آمده است ) بعد از كلمه ( است ) كلمهء پاك و محو شده و بهيچوجه قابل قرائت نيست هر كلمهء هم جاى آن قرار گيرد مفهوم عبارت و ان الموحد كان يعتقد وجوبها را نميرساند براى مزيد اطلاع عين روايت از شد الازار نقل مىشود : و مذهب اهل الحق و هم اهل السنه و الجماعه ان ارواح الموتى ترجع فى بعض الاوقات من عليين او سجين الى اجسادهم فى قبورهم فيشترك الروح و الجسد فى النعيم او العذاب قيل يجلسون و يتحدثون و اكثر ذلك فى ليالى الجمعة و ايامها و قيل انهم لا يعدبون فى ليلة الجمعة و يومها و ذلك لفضل الجمعة و ان الموحد كان يعتقد وجوبها و فضلها و ان المؤمن لا يكون عذابه مؤبدا . ( 177 و 180 و 181 ) - همه‌جا در نسخه مد بجاى ايا اى آمده است توضيح آنكه اين كلمه در اين دوره راتج بوده و در كتب قريب العهده هزار مزار جاىجاى مشاهده مىشود . ( 178 ) - كلمه بلى در متن ساقط شده است و تصحيح با مقايسه متن عربى صورت گرفت . ( 179 ) - مد : مزفن . ( 182 ) - روى صاحب كتاب مقابر البغداد باسناده عن القطيعى ( شد الازار ) .