عمارات و تشييد مساجد و مدارس و رباط دانشى تمام داشت « 237 » متوفى شد در سال هفتصد و پنجاه و ششم از هجرت و او را دفن كردند در نزد پدر خود . مولانا محب الدين « 238 » قاضى متدين بود و شفقت بر خلق خداى تعالى داشت و هيچ قاضى نديدم به نيكوئى خوى او و وفور شفقت وى بر خلق و جزالت جود ، و سخاوت وى و كمال عفت و طهارت وى مشهور است و طعام بدرويشان ميداد در حالتى كه خود احتياج به آن داشت و قضا در شيراز به نيابت كرد و بر اوراد حسنه و طاعات جزيله مواظبت مىنمود و وظايف عبادات و مبرات از خيرات بجا ميآورد « 239 » . مؤلف كتاب در صحبت او ميبود و از او بركات تمام و اجر كبير مىيافت و متوفى شد در سال هفتصد از هجرت و او را دفن كردند در صفهء كه مقابل حظيره پدر و برادر اوست رحمة - الله عليه . مولانا علاء الدين « 240 » قاضى فقيه عالم فاضل عاقل بود و از علوم حظى وافر يافته و از مال و جاه نصيبى كامل داشت و بدرستى كه تمسك بذيل مولانا قوام الدين ابو البقا مينمود و نقادى در ذهن و طبعش بود و احكام شرع بر نيتى تمام و حكمتى بر دوام بجاى مياورد تا مرتبتى يافت كه خويشان زمانش به آن نرسيدند و جوانان و پيران

--> ( 237 ) - و له معرفة تامه و حذق عظيم فى الحكمة المنزليه من اجراء القنوات و تأسيس العمارات و تشييد المساجد و المدارس و القناطر و الرباطات و ان آثاره تدل عليه ( شد الازار ) . ( 238 ) - مولانا محب الدين محمد بن مكرم بن يحيى ( شد الازار ) - جها : مولانا محب الدين ابى الحمد محمد الفالى قاضى قضات ابن سلطان القضاة مولانا سراج - الدين مكرم بن الشريفه . ( 239 ) - واظبا على اوراد حسنه جزيله من وظائف حاجات ربه ( شد الازار ) . ( 240 ) - مولانا علاء الدين محمد بن اسحق ( شد الازار ) - جها : مولانا على - الدين محمد فالى !