بار خدايا تمتع و برخوردارى ده نصر بن على را « 153 » و متوفى شد در سال ششصد و چيزى « 154 » و هم در آن حظيره « 155 » او را دفن كردند .

--> ( 153 ) - اوضح الايضاح فخر الدين فى * شرحه بل حله من مشكل علل النحو و ذا من سحره * ان ارانا صحة فى العلل نصر العلم و اعلى قدره * متع اللهم نصر بن على ( شد الازار ) . ( 154 ) - كلام مؤلف صريح است در اينكه وفات صاحب ترجمه بعد از سنهء ششصد بوده است ولى از عبارت ياقوت در معجم الادباء در ترجمهء احوال او كه گويد « ابن ابى مريم بعد از سنهء 565 وفات يافته » ( و عين عبارت او بلافاصله بعد نقل خواهد شد ) مثل اين برمىآيد كه وفات او بعقيدهء وى چندان دور از سنهء مذكوره يعنى 565 روى نداده بوده و بنابراين ظاهرا قبل از ششصد بوده ولى چون او نيز تاريخ وفات او را على التحقيق نميدانسته نميتوان امر منجزى ازين نوع تعبير استنباط نمود ، حاجى خليفه در كشف الظنون در باب تاء در عنوان « تفسير ابن ابى مريم » وفات او را در خود همان سال مزبور يعنى 565 ضبط كرده ولى بمتفردات حاجى خليفه بواسطهء كثرت اشتباهات او اعتماد چندانى نميتوان كرد و باحتمال قوى او عبارت ياقوت را در معجم الادباء كه گويد « قرىء [ شرح الايضاح ] عليه سنة 565 و توفى بعدها » را بد فهميده بوده است و خيال كرده كه سال 565 سال وفات او بوده است . ( 155 ) - يعنى « حظيرة المشايخ » واقع در گورستان مصلى كه در ترجمهء بلافاصله مذكور قبل بدان اشاره كرده است ، - شرح احوال صاحب ترجمه در معجم الادباء ياقوت و طبقات القراء جزرى و طبقات النحاة سيوطى نيز مذكور است و عين عبارت معجم الادباء ج 7 ص 210 از قرار ذيل است : « نصر بن على بن محمد ابو عبد الله الشيرازى الفارسى الفسوى يعرف بابن ابى مريم النحوى خطيب شيراز و عالمها و اديبها و المرجوع اليه فى الامور الشرعيه و المشكلات الادبية اخذ عن محمود بن حمزة الكرمانى و صنف تفسير القرآن و شرح الايضاح للفارسى قرى عليه سنة 565 و توفى بعدها » انتهى ، و عبارت سيوطى در طبقات النحاة ص 403 نيز عين همين عبارت ياقوت است با اندكى اختصار و بنقل از همو ، و عين عبارت جزرى در طبقات القراء ج 2 ص 337 از قرار ذيل است : « نصر بن على بن محمد يعرف بابن ابى مريم فخر الدين ابو عبد الله الفارسى استاذ عارف وقفت له على كتاب فى القراآت الثمان سماه الموضح تدل على تمكنه فى الفن جعله بأحرف مرموزة دالة على اسماء الرواة و ذكر ناسخه انه استملاه من لفظه سنة اثنتين و ستين و خمسائة و قرأ فيما احسب على تاج القرا . محمود بن حمزة و روى القراءة عنه مكرم بن العلاء بن نصر الفالى » انتهى ، - دو نسخه از كتاب موضح مذكور تأليف صاحب ترجمه در كتابخانهء آستان قدس رضوى در مشهد موجود است ( رجوع شود بفهرست كتابخانهء مزبور تأليف آقاى اوكتائى ج 2 ص 232 و 233 ) ، - ( حاشيه علامه قزوينى ) .