نيشابورى « 122 » شنيده و او از فاطمى « 123 » و او از فراوى « 124 » و جامع

--> ( 122 ) - با فحص بليغ اطلاعى از احوال خود اين شخص يعنى عبد الرحمن بن عبد اللطيف بن سعد النيسابورى در جائى نتوانستيم بدست بياوريم ولى از احوال پدر او عبد اللطيف و جد او اسمعيل بعضى اطلاعات از مآخذ متفرقه بدست آورده‌ايم كه خلاصهء آنها را ذيلا مىنگاريم : جد صاحب ترجمه شيخ صدر الدين ابو البركات اسمعيل بن ابى سعد احمد بن محمد بن دوست نيشابورى الاصل بغدادى المسكن شيخ الشيوخ بغداد بوده است و در سنهء 541 در سن 76 سالگى در بغداد وفات يافته و در همانجا مدفون شده است ، ابن الاثير در حوادث سال 541 گويد : « و فيها توفى شيخ الشيوخ صدر الدين اسمعيل بى ابى سعد الصوفى مات ببغداد و دفن به ظاهر رباط الزوزنى بباب البصرة و مولده سنة اربع و ستين و اربعمائة و قام فى منصبه ولده عبد الرحيم » ، و در مجمل فصيح خوافى نيز در حوادث همان سال گويد : « وفات شيخ صدر الدين شيخ الشيوخ بغداد اسمعيل [ بن ] ابو سعد الصوفى دفن به ظاهر رباط الزوزنى بباب البصرة و پسر او شيخ صدر الدين عبد الرحيم قايم‌مقام او شيخ - الشيوخ بغداد شد » ، - و در تاريخ يافعى و نجوم الزاهرة و شذرات الذهب هر سه در حوادث همان سال 541 چنين نگاشته‌اند ( عبارات اين هرسه مأخذ را با يكديگر تلفيق نموده‌ايم ) : « و فيها توفى ابو البركات اسمعيل بن الشيخ ابى سعد احمد بن محمد بن دوست النيسابورى ثم البغدادى الصوفى شيخ الشيوخ فى جمادى الاخرة و له ست و سبعون سنة روى عن ابى القاسم بن البسرى و طائفة و كان مهيبا جليلا و قورا مصونا » ، - و در منتظم ابن الجوزى ج 10 ص 121 گويد : « اسمعيل بن احمد بن محمود [ كذا - ظ : محمد ] بن دوست ابو البركات بن ابى سعد الصوفى ولد سنة خمس و ستين و سمع الحديث من ابى القاسم الانماطى و ابى نصر الزينبى و طراد ابى محمد التميمى و غيرهم و حدث و توفى فى جمادى الاولى و عمل له عرس كما تقول الصوفية فى عاشر جمادى الاخرة و اجتمع مشايخ الربط و ارباب الدولة و العلماء فاغترموا على ما قيل على المأكول و المشروب و الحلوى ثلثمائة دينار » انتهى ، - و اما پسر او عبد اللطيف ( كه پدر عبد الرحمن مذكور در متن حاضر باشد ) در جلد نهم از جامع المختصر على بن انجب بغدادى متوفى در سنهء 674 كه باهتمام دوست فاضل ما آقاى مصطفى جواد بغدادى اطال الله بقاءه در سنهء 1353 در بغداد بطبع رسيده است ص 37 در جملهء وفيات سنهء 596 گويد : « شيخ الشيوخ ابو الحسن عبد اللطيف بن شيخ الشيوخ ابى البركات اسمعيل بن احمد بن محمد النيسابورى الاصل البغدادى المولد و الدار من بيت معروف بالتصرف و التقدم استمع الحديث فى صغره من جماعة و قد روى شيئا ، تولى رباط ولده مشيخة و نظرا فى اوقافه بعد وفاة اخيه صدر الدين عبد الرحيم و خرج حاجا فحج و عدل من مكة الى مصر و صار منها الى الشام فتوفى بدمشق فى الرابع عشر ذى الحجة من سنة ست و تسعين المذكورة و دفن فى مقابر الصوفية هناك و كان مولده فى ذى القعدة من سنة ثلاث عشرة و خمسمائة » انتهى ، رجوع شود نيز بنجوم الزاهرة 6 : 159 و شذرات الذهب 4 : 327 . ( 123 ) - از احوال اين شخص هيچ اطلاعى نتوانستيم بدست بياوريم . ( 124 ) - يعنى ابو عبد الله محمد بن الفضل بن احمد بن محمد الفراوى الاصل -