يافته كه هيچ‌يك از خويشان او نديدند . و پنجاه سال وعظ گفت در جامع عتيق و مدرسه رضويه و نصيحت مردمان فرمود و اخلاق حسنه نبويه و اوصاف مرتضويه داشت و او را دعوت مستجاب بود و مؤلف كتاب ميگويد يك بار با او بدعاى باران بيرون رفتيم پس دست برداشت و پيشتر گفت اى برادران باصفا و اى دوستان باوفا بگذاريد ظلم و جفا و اقتدا كنيد بسيرت مصطفى « 114 » و دنيا پس پشت اندازيد « 115 » پس اين سخنان در دلها اثر كرد و چشمها گريان شد بعد از آن دعا كرد و استغفار بسيار بكرديم پس هنوز به خانه نرسيده بوديم كه باران بيامد . بعد از چندگاه متوفى شد و او را دفن كردند در بقعه خود رحمت الله عليه « 116 » . شيخ ابو سعد محمد بن هيثم از دوستان خداى بود و مردى صادق . مشهور بود كه مزار او بعلم‌دار مشهور است و ميگويند از اميران غازى بود و نقل ميكنند

--> - ترجمه در ماه رجب سنهء 736 در صوفىآباد سمنان وفات يافت و در همانجا مدفون شد و هنوز مزار او در آن قريه باقى است ، صوفىآباد مذكور واقع است در بيست كيلومترى جنوب مايل بغرب سمنان ، و بيابانك كه مسقط الرأس شيخ مزبور بوده واقع است در نه كيلومترى جنوب غربى صوفىآباد ( براى مزيد اطلاع از احوال صاحب ترجمه رجوع شود بمآخذ ذيل : تاريخ گزيده كه مؤلف آن معاصر او بوده ص 793 - 794 ، منتخب المختار ابن رافع 162 ، ذيل جامع التواريخ از حافظ ابرو 129 - 130 ، درر الكامنة 1 : 250 - 251 ، تذكرهء دولتشاه 251 - 253 ، حبيب السير جزو اول از جلد 3 : 125 ، مجالس المؤمنين 296 - 297 ، سفينة الاولياء 107 ، رياض العارفين 108 ، مجمع الفصحا 1 : 340 ، طرائق الحقائق 2 : 292 ) ، - حاشيه علامه قزوينى . ( 114 ) - مد : اقتدا كنيد نسبت مصطفى - جها : اقتدا كنيد نسبت بصلحا - و خرجنا معه مرة للاستسقاء فام الناس و هم بالدعاء و اقبل علينا فى ذلك الولاء و قال يا اخوان الصفا و يا خلان الوفاء ادعوا الظلم و الجفاء و اقتدوا بسيرة المصطفى ( شد الازار ) . ( 115 ) - مد : در پشت اندازيد . ( 116 ) - درباره سال فوت و مدفن وى در شد الازار چنين آمده است : توفى فى يوم الخميس الثانى و العشرين من صفر سنة ثمان و ثمانين و سبعمائة و دفن فى بقعته العامرة ، و حفظت يوما من لفظه ينشد على المنبر :