و مشايخ ديده بود و آثار خيرات او يكى اين مدرسه است كه مرقد سادات دشتك است و وفات او در سال هفتصد بود و مدفن او هم در آن مدرسه است « 109 » . امير شرف الدين ابراهيم « 110 » سيدى عالم ، فاضل و كامل بود و جاهى رفيع و منصبى عالى داشت و او را قدمى در فقر و تصوف بود و مسافرت با پدر بزرگوار خود كرده بود و مشايخ ديده بود و صحبت شيخ صدر الدين ابو المجامع « 111 »

--> ( 109 ) - نظر باينكه مترجم ترجمه را باجمال برگزار كرده است براى مزيد اطلاع عين عبارات شد الازار نقل ميگردد مخصوصا سال تاريخ فوت صاحب ترجمه كه بصراحت در شد الازار آمده است شايان توجه است . لم يضن قط بشهود جنازة و لا عيادة مريض و لا اعانة مضطر طيب المحاورة كثير الفكاهة يعطى بشر وجهه و معروفه كل احد و كان فى ايام شبابه قد سافر العراق و آذربيجان و لقى كبار السادة و المشايخ ، و من جملة آثاره المدرسة العالية على مرقد آبائه ، توفى فى سنة اربع و ستين و سبعمائة و دفن عندهم رحمة الله عليهم . ( 110 ) - الامير شرف الدين ابراهيم بن صدر الدين محمد بن اسحق بن على بن عربشاه ( شد الازار ) . ( 111 ) - مقصود شيخ صدر الدين ابو المجامع ابراهيم بن سعد الدين محمد بن الموبد بن ابى بكر بن محمد بن حمويهء جوينى پسر شيخ سعد الدين حموى معروف است كه ترجمهء احوال او در نفحات الانس و غيره مذكور است ، صاحب ترجمه در سنهء 644 در آمل طبرستان متولد شد و نزد اكثر علماء عصر خود تلمذ نمود و در طلب علم و حديث بعراق و شام و حجاز و تبريز و قزوين و حله و كربلا و نجف و بيت المقدس مسافرت كرد و گويند نزد بيشتر از هزار شيخ سماع احاديث نموده ، در سنهء 671 يكى از دختران علاء الدين عطا ملك جوينى برادر شمس الدين جوينى وزير هولاكو و اباقا را در حبالهء نكاح درآورد بصداق پنج هزار دينار زر سرخ ، و در اوايل شعبان سنهء 694 غازان خان بن ارغون خان بن هولاكو به مساعدت و تحريض امير نوروز بدست وى اسلام آورد و بتبعيت او تمام امرا و لشكريان مغول قريب صد هزار نفر تقلد دين اسلام نمودند ، صاحب ترجمه در سال هفتصد و بيست و دو وفات يافت و در بحرآباد از قراى جوين مدفون شد ، - بحرآباد كه مسقط الراس اين خاندان آل حمويه بوده است به همين لفظ « بحر » بمعنى دريا بعلاوهء « آباد » در عموم كتب فارسى از قبيل نزهة القلوب و مجمل فصيح خوافى در حوادث سنهء 649 و 722 و تذكرهء دولتشاه و نفحات الانس ( اين اخير در شرح احوال پدر صاحب ترجمه شيخ سعد الدين حموى ) مسطور است ، ولى ياقوت در معجم البلدان نام اين قريه را بحيرآباد » بصيغهء تصغير بحر ضبط كرده است ، - و حمويه جد اعلاى اين خاندان بفتح حاء مهمله و ميم مشددهء مضمومه و واو ساكنه و ياء مثناة -