خود در همسايه آن بساخت در سال هفتصد و پنجاه از هجرت رحمت الله عليهم . امام‌زاده امير محمد بن موسى برادر امير سيد احمد عليهما التحية و الثناء ميگويند كه برادر وى است و مزارى مباركست كه در آنجا سادات اخيار و صلحاى ابرار آسوده‌اند و تردد بر آن مترتب شده است « 24 » و ميگويند اهل غيب در آنجا در حضور مىباشند و تاريخ آن حضرت در تاريخ برادر اوست عليهم السلام من الله الملك العليم العلام « 25 » . قاضى شرف الدين محمد « 26 » خداوند قدربلند بود . نسبت او درست است و مجد وى عالى است و عز او مشهور است و ميگويند كه قضاء شيراز چند سال كرد و مشار اليه بود در علم و تقوى و بدرستى كه خداى تعالى او را مرتبه دنيوى و اخروى داد و از رزق حلال او را روزى گردانيد ، اموال بسيار و از آن مالها نفقه ميكرد و نعمت خداى تعالى بر خود بشناخت و حكام از وى خوف ميكردند و اكابر بر وى حسد ميبردند تا به حدى كه يك بار از بسيارى جاه و جلال او كه ميديدند و فرزندان بسيار كه داشت ترس كردند و او را حبس كردند . بعد از آن شيخ زين الدين مظفر باغنوى كه او را از بهر خدا دوست ميداشت چون بشنيد كه او را حبس كرده‌اند به خانه اتابك رفت و گفت النار النار يعنى از آتش دوزخ بترس گفتند

--> ( 24 ) - جها : و بدور آن مرتبت داشتند . ( 25 ) - يقال انه اخوه و هو مزار مبارك متبرك يسكن فيه السادة الاخيار و الصلحاء الابرار يعقد عليه النذور و فيه الرجال الغيب حضور و حبور و تاريخه يعلم من تاريخ اخيه من يتتبعه و يبتغيه رحمة الله عليهم . ( شد الازار ) . ( 26 ) - القاضى شرف الدين محمد بن اسحق الحسينى ( شد الازار ) .