و در جاى ديگر به فارسى آورده است در ديوان . شد روز جوانى جبر الله عزاك « 187 » * آمد شب پيرى انعم الله مساك اى دهر هر آنكه دل به مهر تو نهاد * اين است جزاش احسن الله جزاك و مدفن او در رباط معموره خود اوست - رحمت الله عليه « 188 » . شيخ عز الدين اصفهانى حافظ قرآن بود و تجويد نيكو ميدانست و ترسى و گريهء و تضرع و دعائى داشت و صحبت مشايخ كبار يافته بود و علماء ابرار ديده بود و در زاويه خويش بتلاوت كلام الله مشغول بود و تعليم فرزندان مسلمانان مىكرد و نصف آخر شب زنده ميداشت و در آخر عمر مدتى نابينا شد « 189 » و بعد از چند وقت بينا گشت و مصحفى بدست خود بنوشت و متوفى شد در سال هفتصد و نود از هجرت و او را در زاويه خود در سر كوچه زندان دفن كردند . « * » شيخ عز الدين مسعود « 190 » شيخى صوفى نيكوسيرت بود و لطفى و محاورتى داشت و از

--> - اولادا موسومين بالكمال من افاضل الرجال ، و من جملة ما بقى على ذكرى من شعره : ا انت طبيب فى الحقيقة ام انا * تحيرت حتى لست ادرى معينا خيالك فى عينى اذا كنت نائما * و فى القلب عند الانتباه توطنا فتحسد عينى القلب عند انتباهها * و يغبط قلبى العين حين توسنا فوادى نيران و عينى لجة * و قد اخذت قلبى و عينى مسكنا لئن الف الايام بينى و بينكم * فلا اشتكى البين الذى كان بيننا ( شد الازار ) . ( 187 ) - جها : صباك . ( 188 ) - تاريخ فوت و محل دفن وى در شد الازار چنين آمده است : توفى فى سنة اربع و اربعين و سبعمائة و دفن فى رباطه فى جوار عمه رحمة الله عليهم . ( 189 ) - يقوم حين يبقى نصف الليل او ثلثه فيدرس لكتاب الله و عمى فى آخر عمر مدة - مد : و نصف آخر شب زنده ميداشت تا سه يك از شب ميگذشت ! * و دفن فى زاويته على رأس سكة السيحانين ( شد الازار ) . ( 190 ) - الشيخ عز الدين ابو طاهر الابو سعيدى ( شد الازار ) .