شيخ محمد بن على بقال « 148 » . صالحى پرهيزگار بود و حج خانه خدا كرده بود و نميخورد هيچ چيز الا از كسب خود و مادام در بقعه خود ساكن مىبود و درويشان و عابدان زيارت او ميكردند و اتابك معتقد او بود و يارى او ميكرد و دلدارى بجاى ميآورد و از وى كرامات ديده‌اند و مرقد او در ميان بازار باغ نو است نزد مسجد حاجى على عصار رحمت الله عليه « 149 » . شيخ فخر الدين احمد بن شمس الدين باغنوى « 150 » شيخى مؤقر و كريم بود كه دست فراخ و شأنى عظيم داشت و حالى فسيح او را بود و فقيهى محدث بود و متاسى بطريق عم خود شيخ حاجى ركن الحق و الدين منصور راست‌گوى بود و هرگز بدر حكام نرفت و اكثر اوقات در مسجد خود معتكف بود و نماز پنجگانه در مسجد ميگزارد بخشوع تمام و طمأنينت بليغ و پنجاه سال وعظ فرمود چنانچه ميبايست و ختم مجلس بذكر لا إله الا الله ميكرد و بسيار مىبود كه در مجلس خود در وجد مىآمد و حاضران را در جذبه ذوق و شوق مىآورد و او را نفسى مؤثر و زبانى مبارك بود و بيانى خوش داشت و بسيار در مجالس او اكابر عظام از ملوك و حكام حاضر مىشدند و در سال هفتصد از هجرت متوفى شد و او را در صحن رباط خود دفن كردند در نزديك مسجد حاجى ركن الدين رحمت الله عليه . شيخ قطب الدين محمد « 151 » از پيران مشايخ مؤقر بود و مردى عالم فاضل كامل كه از

--> ( 148 ) - الشيخ محمد بن ابى الفوارس بن على المشتهر بعمويه بقال ( شد الازار ) . ( 149 ) - در شد الازار درباره تاريخ فوت وى آمده است : توفى فى سنه سبع و ستين و ستمائه و مرقده بمحله باغ نو بين السوق و المقبره رحمة الله عليهم . ( 150 ) - جها : شيخ فخر الدين احمد بن شمس الدين باغنوى شيرازى - الشيخ فخر الدين احمد بن عمر بن المظفر ( شد الازار ) . ( 151 ) - در شد الازار شرح‌حال وى نيامده است .