خطيب به دويست سال رسيد و بشيراز آمد و درس حديث ميخواند و خلق بسيار متابعت او ميكردند و اديب صالحانى روايت كرده در كتاب زبدة الاحقاف « * » كه تصنيف كرده است و در آنجا آورده شيخ مرشد كازرونى دعا كرد بخطيب كه عمر او دراز باشد و مستجاب گشت و شيخ سعد الدين دوازده سال مسافرت كرد و بزرگان بلاد ديد و در هند شيخ سموات بن جلد « 19 » بديد و او از مشهوران آن

--> - محمود بن الحسن بن احمد الكازرونى و هو عن الشيخ المرشد ابى اسحق ( اشد الازار ) . جها : و او از شيخ بن شهريار كازرونى . * - مد : زبدة الاحقاق - جها : زبدة الاحقان - زبدة الاحقاف بهيچوجه معنى محصلى ندارد و محتمل است باحتمال قوى كه تصحيف زبدة الاحقاب باشد ( حاشيه علامه قزوينى ) . ( 19 ) - الشيخ ساهول بن مهاديو بن جكديو اليتورى المعروف برتن ( شد - الازار ) . ب : الشيخ ساهوك بن مهاديو بن جكديو اليتورى المعروف برتن ، م : الشيخ شاهول المعروف برتن ( فقط ) ، - بعضى نسخه بدلهاى بسيار نزديك باسامى اينجا را ابن حجر در لسان الميزان ج 2 ص 450 - 455 در شرح احوال صاحب ترجمه نيز بدست داده از قرار ذيل : « خواجه رتن بن ساهوك بن جكندريق الهندى البترندى » ( ص 450 ) ، و « رتن بن مهاديو بن باسديو » ( ص 454 ) ، و « خواجه رتن بن ساهون بن جنكدريق الهندى البترندى » ( ص 455 ) ، - و براى اختلافات ديگر در نام و نسب اين شخص رجوع شود بساير مآخذ آتيه ، - مقصود آن شخص هندى كذاب متقلب معروف بابو الرضا رتن است كه بعد از حدود ششصد هجرى در هند ظاهر شد و ادعا كرد كه ششصد سال قبل از آن تاريخ سفرى بحجاز نموده بوده و به خدمت رسول رسيده و بدست آنحضرت اسلام آورده و در عروسى حضرت فاطمه با حضرت امير نيز حاضر بوده و سپس به وطن خود هندوستان معاودت كرده و در آنجا باختلاف اقوال در يكى از سنوات 596 ، 608 ، 612 ، 632 ، 700 ، 709 وفات يافته و قبرش هنوز در موضعى موسوم به « حاجى رتن » واقع در سه ميلى بهاتيندا BHATINDA ( كه شهرى است در شمال هند در ايالت پنجاب واقع در سى درجه و سيزده دقيقه عرض شمالى و هفتاد و پنج درجه طول شرقى در محل تقاطع چندين شعبهء مهم راه‌آهن و نام آن در عموم نقشه‌هاى اروپائى هندوستان مثبت است ) هنوز زيارتگاه عوام مسلمين و هنود است ( ذيل دائرة المعارف اسلام ) ، اخبار و حكايات و افسانهاى راجع به اين شخص و احاديثى كه بزعم خود شفاها از حضرت رسول شنيده بوده و اكاذيب و خرافاتى كه مردم ساده‌لوح يا متقلب در اطراف او منتشر ميكرده‌اند در تمام قرن هفتم هجرى در غالب بلاد اسلامى موضوع صحبت عموم ناس بوده است و اغلب علما و نقادين بطلان دعاوى او و تقلبى بودن « روايات » او را باوضوح هرچه تمامتر بمردم ثابت نمودند ولى معذلك بعضى ساده‌لوحان گول حتى ما بين محدثين و حفاظ پيدا شدند كه دعاوى -