در نزد پدر و برادر رحمت الله عليه . حاجى ضياء الدين باغنوى « 138 » شيخى عظيم الشأن ، فصيح البيان ، بليغ الحال بود كه روئى خوش و خوئى نيكو داشت و افساد را باصلاح مىپيوست و عقل معاش و معاد هردو داشت و مسافرت حجاز و اطراف كرد « 139 » و مشايخ بسيار دريافت و از صحبت كثير البهجت ايشان منتفع گشت و خداى تعالى او را بيشمار مالى بخشيد و بسيارى در راه خدا نفقه كرد و بعد از آن او را باهل دنيا هيچ احتياج نبود و خانقاهى بنا كرد در محله سراجان « 140 » و بسيار ضياع و متاع « 141 » بر آن وقف كرد و وعظ ميفرمود و درس ميگفت در مسجد عتيق و سنقرى « 142 » در ايام هفته « * » و آثار خيرات او در شيراز بسيار است و معالم حسنات او در ميان خلق بيشمار . مصنف كتاب عربى روح الله روحه ميگويد : بدرستى كه انوار شريفه او بسيار به من رسيد و بسى فتنه از من دفع كرد و بسبب او دور و نزديك بر من نيك شدند و وظائف حسنات او بدور و نزديك ميرسيد و من بآثار لطف او مشرف ميشدم و بخرقه مبارك او مزين ميگشتم و بعبادت روحانيه او چشم روشن ميكردم و از سخنهاى لطيفه او كه مرا ياد است اين سخن است كه ميفرمود كه مرا دوستى هست كه در ميان دل من نشسته است . اگر ميخواهد باندرون دل ميرود و روح از آن او و من است و آنچه او ميخواهد من ميخواهم و آنچه

--> ( 138 ) - الشيخ ضياء الدين ابو الوقت عبد الوهاب بن المظفر ( شد الازار ) . ( 139 ) - مد : و مسافرت حجاز و اطراف هردو كرد - قد سافر الحجاز و اطراف آذربيجان ( شد الازار ) . ( 140 ) - و ابتنى خانقاها بجوار المسجد الجامع العتيق ( شد الازار ) . ( 141 ) - مد : ضياعى و متاعى . ( 142 ) - مد : سنغرى . * - جها : درس در مسجد عتيق و سنقرى ميگفت . مد : و درس ميگفت و در مسجد عتيق و سنقرى در هر هفته وعظ ميفرمود . و كان يذكر فيها و فى مسجد والده و كذا فى الجامع العتيق و سنقرى فى كل اسبوع ( شد الازار ) متن با ملاحظه شد الازار با اندك تغييرى تصحيح گرديد .