خود است رحمة الله عليه « 29 » . شيخ شهردار بن حسين ديلمى « 30 » خداوند مقامات بزرگ و حال روشن بود و ادب از پدر خود يافته بود . پس چون به حد استفاده رسيد ادب از شيخ سعد الدين محمد باغنوى گرفت و مسافرت شهرهاى عجم كرد و او را دو خانه بود « 31 » و مريدان و معتقدان داشت كه از بهر او نذر مىبردند و همت ميطلبيدند و اثر آن زود مىيافتند . متوفى شد در ماه ذى الحجه در سال ششصد و پنجاهم از هجرت و او را دفن كردند در رباط معموره خود رحمت الله عليه . شيخ جمال الدين حسين راغرى « 32 » از بندگان صالح بود و او را ورد بسيار بود از نماز و روزه و تسبيح و تهليل و صدقه دادن . و بطريقه زاهدان بود بتخصيص طريق ابو القاسم فسائى « 33 » رحمت الله عليه و در شيراز ساكن شد و خانقاهى بساخت در همسايگى سادات طويل و خدمت صادر و وارد كردى و سادات ميرفتند پيش او و او را به خانه خود ميبردند و آنچه داشتند از او دريغ نميداشتند و مدفن او بر در رباط است « 34 » .

--> ( 29 ) - سال فوت وى را شد الازار چنين ضبط كرده است : توفى فى سنه تسعين و سبعمائه . ( 30 ) - الشيخ شهردار بن حسين بن عبد الله الديلمى ( شد الازار ) . ( 31 ) - و له بجيلان ( شد الازار ) . عبارت مبهم و ترجمه نادرست و مقصود نامفهوم است . ( 32 ) - مد : شيخ جمال الدين حسين در غزى - جها : شيخ جمال الدين حسين واعظ - الشيخ جمال الدين حسين بن عبد الكريم الراغرى ( شد الازار ) . ( 33 ) - بدون شبهه مراد زاهد كبير ابو القاسم بن شعيب بن بلويه مكرانى فسوى بايد باشد ( حاشيه شد الازار ) . ( 34 ) - عبارت شد الازار چنين است : و اتخذ رباطا بجوار السيد عز الدين احمد يخدم الصادر و الوارد و كانت السادة يأتونه و يأتيهم و يعطونه مما عندهم و يعطيهم و مدفنه فى تلك الرباط رحمة الله عليهم .