رحمت الله عليه . شيخ حسن ديلمى « 23 » مصاحب و يار شيخ روزبهان بقلى بود و قدمى در تصوف داشت و معرفتى باشارت قوم و چون شيخ زين الدين مظفر باغنوى بشيراز آمد با او مىبود و در زاويه مباركه او در مىآمد و استيناس بصحبت او ميگرفت و مرقد او نزديك شهداست رحمت الله عليه « 22 » . شيخ ابو بكر بن حسن « 24 » از مردان خداى بود و صلاحيت تمام داشت و قرآن ميخواند و امامت مسجد محله ميكرد و در مجالس علما حاضر ميشد و شور و شوق او در آن حد بود كه خلق از او استضائه « * » نور ميكردند و اهل علم و ادب از آتش‌سوز وى مشتاق ميگشتند . متوفى شد در سال ششصد و چيزى از هجرت و او را دفن كردند در جنب پدر او رحمت الله عليه .

--> ( 22 ) - توفى فى سنة . . . و سبعمائة و دفن به آخر المقبرة عند السور ، و مما كتب لى بخطه : ان لله عبادا فطنا * طلقوا الدنيا و خافوا الفتنا نظروا فيها فلما علموا * انها ليست لحى وطنا جعلوها لجة و اتخذوا * صالح الاعمال فيها سفنا رحمة الله عليهم ( شد الازار ) . ( 23 ) - الشيخ حسن الديلمى الفسوى ( شد الازار ) . ( 24 ) - جها . مد : شيخ ابو بكر بن حسين - اين شخص بقرينه عبارت مؤلف در آخر ترجمه ( دفن عند ابيه ) با علم به عادت مؤلف كه غالبا اين نوع تعبير را در مورد تراجم ابناء بلافاصله بعد از تراجم اباء مىنمايد بدون شبهه پسر صاحب ترجمه قبل است ( حاشيه شد الازار ) . * - مد : استفاضه متن با مراجعه بشد الازار تصحيح گرديد و يستضيئون من انواره .