ترجمه سطربسطر با اصل مطابقه شود و اشكالات و احيانا اغلاط نموده آيد . بهرحال تا آنجا كه امكان داشت نگارنده اين مهم را بر عهده گرفت و هرجا متن ترجمه نارسا و ابتر بود عين متن شد الازار را در ذيل آورد . تا اگر خوانندگان را فرصتى دست دهد بواقعيت مطلب آنطور كه نظر مؤلف بوده است واقف گردند و هرجا لازم مينمود افادات علامه قزوينى را در توضيح بعضى از مطالب كتاب كه مبين مفاهيم و مندرجات متن ترجمه بود در ذيل صفحات با امانت كامل آورد تا مطالعه‌كنندگان بهره وافى گيرند و ضمنا به كار عظيم و مفيد آن مرد مفضال پىبرند . چون مترجم در ترجمه كتاب تبعيت از تركيب جمله‌هاى عربى متن مىكند اكثر عبارات بسياق فارسى نيست و گاه مترجم عينا كلمات مهجور عربى مندرج در اصل را ضمن عبارت ميآورد و چنين به نظر ميرسد كه چون از درك معانى آن عاجز بوده ترجمه را به نحوى مجمل برگزار كرده است . از اين قبيل تسامحات فراوان در كتاب به چشم مىخورد و عدم توانائى مترجم كاملا مشهود است . ولى چون مطالب كتاب مورد توجه بوده و به نظر خلق پسر مؤلف از همه اولى بترجمهء اثر پدر خويش بوده است از كتاب مزبور با وجود نقائص فراوان نسخه‌هاى متعدد برداشته و از آن استفاده برده‌اند اما همواره اين موضوع در مد نظر است كه كاش پسر مؤلف اين كار را نميكرد و مرد واجد شرائط و با فضلى اين امر را تقبل مىنمود و مردم قرون بعد را از رنج خواندن اين ترجمه ابتر معاف ميداشت . مزيد بر علت آنكه مترجم سعى دارد اشعار عربى را با شعار فارسى ترجمه كند در حالى كه چيزى كه در مترجم نيست همان ذوق شاعرى و هنر نظم است اگرچه پدر او از شعراء طراز اول نيست ولى اشعار او بدون نقص و عارفانه و شامل دقايق شاعرى است و اين موضوع به خوبى از ديوان وى مستفاد مىشود . مرحوم علامه قزوينى در مورد اشعار مترجم مينويسد : عربيتش بسيار ضعيف و ذوقش از آن ضعيف‌تر است اصرار عجيبى دارد در ساختن اشعار بسيار سخيف و ملحون « 2 » .

--> ( 2 ) - صفحه 357 شد الازار .