در چشم راست من نهيد مگر ببركت اين شعره كريمه خداى تعالى بر من رحمت كند كه مرا هيچ وسيلتى نيست . پس همچنان كردند بعد از آن يكى از صالحين در خواب ديد حضرت رسالت را صلى الله عليه و آله و سلم كه فرمود مردمان را بگوى كه هركس كه او را حاجتى باشد بر سر قبر ابو سائب بيايد و بطلبد كه انشاء الله مرادش حاصل شود پس خلايق بسيار قصد زيارت او كردند و هركه آنجا ميرسيد اگر سوار بود جهت اعزاز پياده ميشد اكرام شعره مباركه حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم را و مزار او مشهور است ميان گورستان رحمت الله عليه . شيخ ابو مبارك عبد العزيز بن محمد بن منصور « 12 » از بزرگان عصر و مقتداى زمان بود و خطيب و امام مسجد جامع عتيق بود در زمان اتابك زنگى بن مودود « 13 » . و او را اسانيد عاليه هست و پيشواى اصحاب حفاظ و احاديث بود در عهد خود و علماء ربانى روايات از او دارند و مقامات او مشهور است و خبر تلميذ او كه در قبر عشرى با وى ميخواند در حكايات مزارى ديگر از پيش رفت « 14 » متوفى شد در سال پانصد و پنجاه و نهم از هجرت « 15 » و قبر او در ميان مسجد جنازه است در اين گورستان

--> ( 12 ) - الشيخ ابو المبارك عبد العزيز بن محمد بن منصور بن ابراهيم الادمى ( شد الازار ) . ( 13 ) - دومين پادشاه از سلسله ملوك سلغريان فارس ( سنه 558 - 571 ) . ( 14 ) - مؤلف حكايتى را كه در اينجا بدان اشاره مىكند قبلا نسبت به ابو - اسحق ادمى داده است نه به ( ابو المبارك آدمى ) كه كنيه صاحب ترجمه حاضر است . و در صحت اين كينه ابدا جاى ترديد نيست چه علاوه بر مؤلف كتاب حاضر صاحب معجم - البلدان و شيرازنامه و طبقات القراء نيز همه بدون استثنا كينهء او را « ابو المبارك » ضبط كرده‌اند ، پس يا « ابو اسحق » در ص 23 اشتباه است از مؤلف كتاب بجاى « ابو المبارك » ( و بنابراين حاشيهء 3 در آن صفحه لغو و بىمورد خواهد بود ) ، و يا آنكه شايد اصلا آن شخص مذكور در ص 23 و صاحب آن واقعهء بعد از مرگ به كلى غير صاحب ترجمهء ما نحن فيه است و مؤلف بواسطهء اشتراك هردو در نسبت « الادمى » ما بين آن دو خلط كرده و دو شخص متغاير را يكى فرض نموده است . ( 15 ) - اين تاريخ وفات عينا مطابق است با شيرازنامه ص 114 ، - در طبقات القراء شمس الدين محمد جزرى نيز شرح‌حال مختصرى از صاحب ترجمه مسطور است كه عين عبارت او از قرار ذيل است ( ج 1 : 396 - 397 ) : « عبد العزيز بن محمد -