مرا اطلاعى حاصل نشد زيرا كه در كتاب معارف ابن قتيبه « 120 » هيچكس نديدم كه بنام زيد يا زيدان بود اما مزارى مبارك است و مكانى بافضيلت « 121 » و بر قبر وى نوشته‌اند « 122 » در قبه كه بنا كرده‌اند از براى زيارت و قضاء حاجات « 123 » . شيخ زين الدين على كلاه « 124 » از مشايخ صاحب وقت بود و بسيار بخشش و لطف با مردم داشت و ميگويند تسخير جنيان كرده بود و تمكن احوال در اقوال

--> ( 120 ) - مد : قتيبه . ( 121 ) - مد : جائى فاضل . ( 122 ) - مد : نوشته بود . ( 123 ) - اصل شرح‌حال شيخ زيدان بن عثمان در شد الازار چنين است : قيل انه من اولاد امير المؤمنين عثمان بن عفان صهر رسول الله صلى الله عليه و سلم و لم اطلع على صحة خبره و تتبعت كتاب المعارف لابن قتيبه و غيره فما وجدت فى اولاد عثمان من يسمى زيدا و لا زيدان ، و يقال الالف و النون فيه للتثنيه لا للالحاق لان ضجيعه فى قبره يسمى زيدا ايضا فهما زيدان ، و هو مزار مبارك رفعه و اعلاه الصاحب الكثير الخير الجزيل النوال فخر الدين محمد ( * ) السلمانى من اولاد سلمان الفارسى رضى الله عنه و مدفنه هناك رحمة الله عليهم . ( * ) - در هر سه نسخه نام اين شخص « محمد » مسطور است به همان نحو كه چاپ كرده‌ايم . ولى در شيرازنامه ص 158 نام او « عبد الرحيم » مرقوم است ، - با فحص بليغ هيچگونه اطلاعى در خصوص اين شخص نتوانستيم بدست بياوريم . ( حاشيه علامه قزوينى ) . ( 124 ) - در اينجا پس از ختم شيخ زيدان بن عثمان در ترجمهء فارسى اين كتاب بقلم پسر مؤلف عيسى بن جنيد ص 63 ترجمهء حال شخص ذيل را كه در هيچيك از سه نسخهء عربى موجود نيست علاوه دارد : « شيخ زين الدين على كلاه ، از مشايخ صاحب وقت خود بود و بسيار لطف و بخشش با مردم داشت و ميگويند تسخير جنيان كرده و تمكن احوال در اقوال و افعال هرچه تمامتر داشت و جماعتى از اكابر كه بحضور پرنور او رسيده‌اند از [ او ] غرايب حكايات و عجايب مقالات نقل ميكنند ، و شيخ حاجى ابراهيم خنجى و شيخ عفيف الدين كازرونى و مولانا كمال الدين از مريدان وى بودند و مرقد شريف او در همسايهء شيخ زيدان است رحمة الله عليه » انتهى ، - شرح‌حال شيخ حاجى ابراهيم خنجى مذكور در ترجمهء فارسى كتاب حاضر ص 67 بلافاصله بعد از ترجمهء احوال نمرهء 78 مسطور است ، و در رياض العارفين ص 109 نيز ترجمهء حالى ازين شيخ زين الدين على كلاه بعنوان « على شيرازى » مذكور است با بعضى زوايد كه مانند غالب مسطورات آن كتاب بايد با نهايت احتياط تلقى شود ، در فارسنامهء ناصرى 2 : 149 نيز فقط يك سطر ترجمهء حال او را نگاشته است . ( حاشيه شد الازار ) .