چون بيدار شد در كازرون قصه خود با پدرى كه داشت باز گفت و پدر او را شاه فيروز كازرونى ميگفتند پدر او را برگرفت يا اجازت داد و بشيراز آمد و بر سر تربت شيخ مجاور شد « * » و عمارت بقعه بكرد در حالتى كه خراب بود و خدمت صادر و وارد ميكرد و بعبادت مشغول بود و تا زمانى كه او را وقت وفات رسيد در سال ششصد و هفتاد و هفتم از هجرت و او را در آن بقعه دفن كردند رحمت الله عليه . شيخ ابو الحسن على بن عبد الله رومى وى عارف بوده است و خدمت خداى تعالى ميكرد و حج خانه خداى بپاى برهنه كرد و هرگز چيزى ذخيره نميكرد و از براى فردا هيچ نمىنهاد و صلحا و عباد پيش وى ميرفتند و مدفن وى در سر كوچه شيخ حسين بيطار است رحمة الله عليهم . مولانا نجم الدين محمود كازرونى « 37 » قارئى محدث و حافظى فقيه اديب بود كه او را از علوم حظى تمام بود و خدمت مولانا قوام الدين عبد الله و مولانا سعيد الدين محمد و فقيه شمس الدين محمد ميكرد و قواعد و احكام دين از ايشان فراميگرفت و كتب جمع ميكرد و تصحيح كتابها مينمود . ناگاه از نظر مردمان منزوى شد و بيرون نميرفت الا از براى وعظ و جمعه و جماعت و در بقعه شيخ حسين بيطار و مسجد خواجه جمال الدين محمد خاصه وعظ ميگفت و مدفن او در آن باغچه است كه متصل است به مسجد .

--> * - فرأى فى عنفوان شبابه ان الشيخ ابا عبد الله الحسين دعاه الى نفسه و نصحه فلما اصبح قص روياه على ابيه و استاذنه فى زيارة الشيخ فاذن له فاتى شيراز و جاور على راس تربة الشيخ ( شد الازار ) مترجم عباراتى از خود بشرح حال افزوده است . ( 37 ) - مولانا نجم الدين محمود بن ابراهيم بن على الكازرونى المعروف بالاصم ( شد الازار ) .