كشف الاسرار نوشته است « 207 » و دو رساله ذيل آن ساخته است يكى اشارات الواصلين و يكى كنه « 208 » و او را كلمات فايقه و اشارات رائقه و مناجات عميقه و محاورات دقيقه است و فرزندان عزيز او را روزى شد كه مرتبه بزرگان يافتند « 209 » و متوفى شد در ماه ذى الحجه در سال ششصد و پنجاه و پنجم از هجرت و او را دفن كردند در زاويهء كه خود بنا كرده است در نزد مقبره شيخ كبير « 210 » . امام ناصر الدين محمود بن مسعود « 211 » عالمى ، عابد متورع بود كه مادام منزوى بودى و خلق را دلالت به راه حق تعالى كردى و از عبادتگاه خود بيرون نميرفت مگر روز جمعه از جهت نماز و عبادتخانه وى در سپيدان شيراز بود در كوهى كه مشهور است و مولانا سعيد ركن الدين فالى هر روز سه‌شنبه ميرفت و زيارت وى ميكرد يك بار سؤال از اربعينات وى كرد گفت نميدانم به غير اين كه چهل سال از اين زاويه بيرون نيامدم مگر به مسجد و ميگويند هر هفته صحبتى ميداشت و شيخ ظهير الدين و مولانا جمال الدين بنزد وى ميرفتند و سماعى مىبود « 212 » و شرط كرده بود كه زياده از بيست و يك كس نباشد و بزرگان شهر زيارت وى ميكردند و طلب همت و دعا از وى مينمودند و انفاس عزيز او متبرك ميدانستند و اوقات شريف او

--> ( 207 ) - كشف الاسرار الايمانيه و هتك الاستار الحطاميه ( شد الازار ) . ( 208 ) - چنين است در هر سه نسخه يعنى بكاف و نون و هاء ( حاشيه شد الازار ) . ( 209 ) - در متن شد الازار بعد از . . . محاورات دقيقه چنين آمده است : و مما انشده لنفسه . و لا خلاف بأن الناس قد خلقوا * فيما يرومون معكوسى القوانين اذ انفقوا العمر فى الدنيا مجازفة * و المال ينفق فيها بالموازين ( 210 ) - شرح احوال صاحب ترجمه را در شيرازنامه يا جاى ديگر نيافتم . ( 211 ) - الامام ناصر الدين ابو حامد محمود بن مسعود ( شد الازار ) . ( 212 ) - و كان له صحبة مع الشيخ ظهير الدين عبد الرحمن و مولانا جمال - الدين صاحب البحر يتردوان اليه كل اسبوع ، و كان له سماع كل جمعه يحضره اكابر متصوفه وقته .