بميرم مرقع و منديل من بكودكان رباط دهيد و خرقه پارهء كه دارم از بهر كفن و حنوط و خرج آن است و وفات او در سال سيصد و هشتاد و پنج بوده از هجرت و او را دفن كردند در نزد شيخ احمد كبير « 83 » « 84 » . شيخ عبد السلام : پسر شيخ كبير بود كه در زمان حيوة شيخ در جوانى وفات كرد شيخ ابو نصر طوسى « 85 » ميگويد چون پسر شيخ كبير شيخ عبد السلام وفات كرد همه ائمه و مشايخ حاضر شدند و هرچند ميخواستند كه عزاى شيخ كبير « 86 » بازدهند هيچكدام را زهره نبود

--> ( 83 ) - نظر باينكه ترجمه احوال شيخ احمد صغير از متن شد الازار درست و طابق النعل بالنعل انجام نيافته عين عبارات شد الازار نقل ميگردد . اسمه الحسن بن على الشيرازى خادم الشيخ و صاحبه قال صحبت الشيخ و خدمته خمسا و ثلثين سنه ما معنا فى البيت ثالث الا امرأة فى بعض الاوقات تجىء فتخدم . قال الديلمى : سمعت الشيخ الكبير رحمه الله يقول كيف لا احب ابا احمد و كان يغطينى و اهلى بالثياب ثلثين سنه . قال مات و قد قارب السبعين ما رأيته و لا سمعت قبله انه تغير عما كان من الفقر و ثبت على ذلك حتى شاخ و ضعف و ما افرد قط لنفسه طعاما و لا مكانا بل كان ياكل مع الفقراء و ينام حيث ينام الفقراء و ما فرش لنفسه الا فى مرض موته و كان اميا لا يكتب و يستقى الماء و يكنس الرباط كالصبى الصغير و اذا دعى بالشيخ غضب يخدم نهاره مع الصبيان و يقوم كالرهبان ما عرفت له طول عمره زلة و لا هفوة لبس مرقعه واحده مدة حياته و نزعت عنه فى المغتسل و اوصى عند موته بمرفعته و منديله لصبيان الرباط و اوصى بكساء كان له للكفن و الحنوط و المؤن . توفى سنه خمس و ثمانين و ثلثمائه و دفن عند الشيخ ابى احمد الكبير خلف الشيخ و قبره متصل بقبرهما رحمة الله عليهم . ( 84 ) - در هيچ ماخذ ديگرى جز شيرازنامه ص 99 - 100 شرح حالى از اين دو ابو احمد كبير و صغير نيافتم . در تبيين كذب المفترى ابن عساكر در ضمن ترجمه احوال شيخ كبير ص 192 فقط اسمى از آن دو برده شده است بدون هيچ توضيح ديگرى ، و همچنين شيخ عطار در تذكرة الاولياء در شرح احوال شيخ كبير ( ج 2 ص 104 ) از اين دو ابو احمد كبير و صغير نامى برده و حكايت بسيار ممتعى راجع باندو نقل كرده ولى از آنها به احمد مه و احمد كه تعبير كرده بحذف كلمه ابو از اول اسم آنها ( نقل باختصار از حاشيه شد الازار ) . ( 85 ) - بدون شك مراد ابو نصر عبد الله بن على بن محمد بن يحيى طوسى معروف بابو نصر سراج صاحب كتاب معروف اللمع است وى در سنه 378 وفات يافت و در طوس مدفون شد ( نقل باختصار از حواشى شد الازار ) . ( 86 ) - جها : از عزاء شيخ كبير را .